ARISTOTLE 



664 b ^ 



ρίαν, πνιγμούς καΐ πόνους καΐ βήχας χαλ^πάς 



€μποί€Ϊ. ο Srj καΐ θανμάσ€ΐ€ν αν τι? των λξγόντων 



ώς ravTTj το ποτόν Several το ζωον συμβαίνει γαρ 



φανερώς τα λβχθβντα πασιν οίς αν παραρρυτ] τι της 



10 τροφής, πολλαχη δε yeAotov φαίνεται το λξ,γζΐν ώς 

 ταυτΎ) το ποτον εισ^βχεται τα ζωα. πόρος γαρ 

 ούδει? ioTiv et? την κοιλιαν από του πλ€νμονος, 

 ώσπ€ρ C/C του στόματος όρώμ^ν τον οίσοφάγον, 

 €τι δ' iv τοις ^μίτοις και ναυτίαις ουκ αζηλον πόθ^ν 

 το ύγρόν φαίνεται πορ^υόμενον. ^ηΧον he και ότι 



15 ουκ ζύθεως €ΐς την κύστιν CTi»AAeyeTat το ύγρόν, 

 αλλ' €ΐς την κοιλίαν πρότ€ρον• τά γαρ της κοιλίας 

 περιττώματα φαίνεται χρωματίζειν η ιλύς του μέ- 

 λανος οϊνον συμβεβηκβ δε τοΰτο πολλάκις φανερόν 

 καΐ επι των εις την κοιλιαν τραυμάτων, άλλα γαρ 

 Ισως εύηθες το τους εύηθεις των λόγων λίαν 

 εζετάζειν. 



20 *Η δ' αρτηρία τω 8ιακεΐσθαι, καθάπερ εϊπομεν, 

 εν τω πρόσθεν υπό της τροφής ενοχλείται' αλλ' η 

 φύσις προς τοΰτο μεμηχάνηται την επιγλωττίΒα. 

 ταύτην δ' ουκ εχουσιν άπαντα τά ζωοτοκοΰντα,^ 

 αλλ' όσα πλεύμονα έχει και το Βέρμα τριχωτόν, καΐ 



25 μη φολώωτά μηΒέ πτερωτά πέφνκεν. τούτοις δ' 

 άντΙ της επιγλωττίδος συνάγεται και 8ιοίγεται ό 

 φάρυγζ ονπερ τρόπον εκείνοις• επιβάλλει τε και 

 αναπτύσσεται, τοΰ (^μεν^ πνεύματος τη εισό8ω τε 

 και εζό8ω αναπτυσσόμενος, της 8ε τροφής εισ- 



^ ζωοτοκονντα] ζωα τα Ιναι/χα Ogle. 

 * (jiev) supplevi et interpunctionem hie correxi. 



228 



