ARISTOTLE 



ιονσης €τηπτυσσομ€νος, tva μησβν τταραρρυ-η προς 



30 την άρτηρίαν. eav δε τι πλημμΐληθη παρά την 

 τοιαντην κίνησιν καΐ προσφερόμενης της τροφής 

 άναπνβύση τις, βήχας καΐ πνιγμούς ποίβΐ, καθάπ^ρ 

 €ΐρηται. οντω δε καλώς μεμηχάνηταί καΐ ή ταύτης 

 καΐ ή της γλώττης κίνησις, ωστ€ της τροφής ev μεν 

 τω στόματι ΧβαινομΙνης, παρ' αυτήν δε huoυσης, 



35 την μζν ολιγάκις ύπο τους οδόντας πίπταν, ει? δε 

 την άρτηρίαν σπάνιόν τι παραρρζΐν. 

 665 a Ουκ βχα δε τα λεχθέντα ζώα την επιγλωττιΒα 

 δια το ζηράς εΐναί τάς σάρκας αυτών καΐ το Βερμα 

 σκληρόν, ώστ ουκ αν εύκίνητον ην το τοιούτον 

 μόριον αύτοΐς εκ τοιαύτης σαρκός και εκ τοιούτου 

 Βερματος συνεστηκός , αλλ' αυτής τής αρτηρίας 



5 των εσχάτων θάσσον εγίνετ άν ή συναγωγή τής εκ 

 τής οικείας σαρκός επιγλωττίΒος, ην εχουσι τα 

 τριχωτά. 



Δι' ην μεν ουν αιτιαΐ' τα μεν έχει τών ζώων τά δ' 

 ουκ έχει, ταϋτ ειρήσθω, και διότι τής αρτηρίας την 

 φαυλότητα τής θέσεως Ιάτρευκεν η φύσις, μηχανη- 

 σαμενη την καλουμενην επιγλωττίδα. κείται ο 



10 έμπροσθεν ή φάρυγζ του οισοφάγου εζ ανάγκης, η 

 μεν γάρ κάρδια εν τοις έμπροσθεν και εν μέσω 

 κείται, εν η την αρχήν φαμεν τής ζωής και πάσης 

 κινήσεως τε και αίσθήσεως {επΙ το καλούμενον γαρ 

 έμπροσθεν ή αΐσθησις και ή κίνησις• αύτώ γαρ τω 



15 λόγω τούτω διώρισται το έμπροσθεν και όπισθεν), 

 6 δε πλεύμων κείται ου ή καρδία και περί ταυττ^ν, 

 ή δ' αναπνοή δια τε τούτον^ και δια την αρχήν την 

 εν τή κάρδια ενυπάρχουσαν . ή δ αναπνοή γίνεται 

 τοις ζώοις δια τής αρτηρίας• ώστ* επει την καρΒιαν 



^ npos ΡΖ : παρά vulg. 



230 



