ARISTOTLE 



ee7b 



αίμα €V τανταις' Stort 8e δυο καΐ άττό μιας αρχής 

 καθ^ άπαν το σώμα Βιατζίνονσι, Aeyot/xev. 



Του /X€V ονν et's• μίαν άρχην avvreXeiv καΐ από 

 μιας αϊηον το μίαν €χ€ίν πάντα την αισθητικην 

 φυγτιν ivepyeia, ώστ€ καΐ το μόριον ev το ταντην 

 €χον πρώτως (eV μβν τοις βναίμοις κατά Βνναμιν 



25 καΐ κατ' €ν€ργ€ίαν, των δ' άναίμων €νιοις κατ 

 ivepyeLav μόνον), διό καΐ την τον θβρμοϋ άρχιην 

 άναγκαΐον iv τω αυτω τόπω elvai• αΰτη δ βστίν 

 αίτια και τω αίματί της ύγρότητος καΐ της θζρ- 

 μότητος. δια μ^ν ουν το iv ivi eivai μοριω την 

 αίσθητίκην άρχην καΐ την της θ€ρμότητος καΐ η 



30 του αίματος άττό μιας εστίν άρχης, δια he. την τον 

 αίματος ίνότητα καΐ η των φΧΐβών άπο μίας. 



Δυο δ' €ΐσι δια το τα σώματα eivai 8ίμ€ρη τών 

 βναιμων και πορ€υτικών ev ττασι γαρ τούτοις 

 διώρισται το ίμπροσθβν καΐ το όπισθεν και το 

 he^Lov καΐ το άριστζρον καΐ το άνω καΐ το κάτω, 



35 οσω δε τιμιώτ€ρον καΐ ηγ€μονικώτ€ρον το βμ- 

 ββ8 a προσθ€ν του οπισθβν, τοσούτω καΐ η μ^γάΧη φλβφ 

 της αορτής• η μβν γαρ ev τοις €μπροσθ€ν, η δ' ev 

 τοις 6πι,σθev κείται, και την μ€.ν ατταντ' eχeL• τα. 

 evaijMa φανερώς, την δ' eVia μέν άμνΒρώς evia δ' 

 άφανώς . 



Του δ ei? το πάν διαδεδοσ^αι το σώμα τάς 



6 φλέβας αίτιον το παντός είναι του σώματος ϋλην 



το αίμα, τοις δ άναίμοις το άνάλογον, ταΰτα δ' εν 



" And potentially many ; cf. 682 a 4 ff. 

 2i8 



