ARISTOTLE 



668 a 



φ\φΙ καΐ τω άνάλογον κΐΐσθαι. πώς μεν οΰν 



τρέφζταί τά ζώα καΐ βκ τίνος και ηνα τρόπον 



άναλαμβάνουσιν εκ της κοιλίας ev τοΐς ττβρι yeve- 



σ€ως λόγοις μάλλον αρμόζει, σκοπβΐν καΐ λέγειν. 



10 [Σιννισταμενων δέ τών μορίων εκ του αίματος, 

 καθάπερ ε'ίπομεν, ευλόγως •η τών φλεβών ρυσις 

 δια παντός του σώματος πεφυκεν 8εΐ γαρ και το 

 αψ,α δια παντός και πάρα πάν είναι, εϊπερ τών μο- 

 ρίων εκαστον εκ τούτου σννεστηκεν.]^ 



"Έιοικε δ' ώσπερ εν τε τοΐς κηποις αϊ ύ^ραγωγιαι 



15 κατασκευάζονται από μιας άρχης και πηγής εις 

 πολλούς οχετούς και άλλους άει προς το πάνττ) 

 μεταΒιΒόναι, και εν ταΐς οικο8ομίαις παρά πάσαν 

 την τών θεμελίων ύπογραφην λίθοι παραβεβληνται, 

 δια τό τά μεν κηπευόμενα φύεσθαι εκ του ύδατος, 

 τους δε θεμέλιους εκ τών λίθων οίκοΒομεΐσθαι, τόν 



20 αυτόν τρόπον και η φύσις τό αι/^,α δια παντός 

 ώχετευκε τοΰ σώματος, επειδή παντός ύλη πεφυκε 

 τοΰτο. γίνεται 8ε κατάόηλον εν τοΐς /^.άλιστα κατα- 

 λελεπτυσμενοις• ούθεν γάρ άλλο φαίνεται παρά τάς 

 φλέβας, καθάπερ επι τών άμπελίνων τε και σύκινων 



26 φύλλων και οσ' άλλα τοιαύτα• και γάρ τούτων 

 αύαινομενων^ φλέβες λείπονται μόνον. τούτων δ' 

 αίτιον ότι τό αίμα και τό άνάλογον τούτω δυνάμει 

 σώμα και σαρξ η τό άνάλογον εστίν καθάπερ ουν 



* 11. 10-13, quae praecedentia 11. 4-7 repetunt, secludenda. 

 ^ αυαινομίνων attice Bekker. 



" This seems to be an unnecessary repetition of the last 

 sentence but one. 



250 



