ARISTOTLE 



669 a , ^ / / c. / , / 



καΐ τω συμφντω Ίτν^υματι δύναται καταψυχειν. 



ανάγκη δε καταφυχ€ΐν βζωθβν η ύ'δατι η aipi. 



hiOTTep των μίν Ιχθύων ovhelg €χ€ί ττλ^ύμονα, αλλ* 



άντΙ τούτον βράγχια, καθάπ€ρ etpTjrat iv τοΐς Trepl 



5 αναπνοής• ύ'δατι γαρ ττοιεΓται την κατάφυζιν τά 



δ' άναττνίοντα τω aipi, διοττερ πάντα τά ανα- 



πνίοντα e^ei πΧ^ύμονα. άναπνζΖ δε τά jixev ττεζά 



πάντα, eVia δε και των ένυδρων, οίον φάλαινα και 



δελ^ι? και τά άναφνσώντα κήτη πάντα- πολλά γάρ 



10 των ζώων €παμφοτ€ρίζ€ΐ την φύσιν, και των τε 

 πεζών και τον άε'ρα δεχο/χε'νων διά τήν του σώματος 

 κράσιν εν ύγρω διατελεί τον ττλεΓστον χρόνον, και 

 των εν τω ύγρω /χετε'χει τοσούτον ενια ttj? ττεζη? 

 φύσεως ώστ εν τω ττνευ/ζατι αυτών είναι το τβλος 

 του ζην. 



Ύοΰ δ' άναττνεΓν ο πλ^ύμων όργανον εστί, την μεν 



15 άρχην της κινήσεως €χων άπο της κάργιας, ποιών 

 δ' ΐύρνχωρίαν τη εισοδω του πνΐύματος διά την 

 αύτου σομφότητα και το μέγεθος- αίρομένου μεν 

 yap €ΐσρ€Ϊ το πνβνμα, συνιόντος δ' ^ζέρχεται πάλιν. 

 το δε 77ρό? την άλσιν είναι τον πλβύμονα της καρ- 

 δίας ούκ ειρηται καλώ?" εν άνθρώπω τε yap συμ- 



80 βαίνει μόνον ως ειπείν το τη? πηδησεω? διά το 

 μόνον εν ελπι'δι yιvεσ0αι και προσδοκία του μέλ- 

 λοντος, άπ€χ€ΐ τ' εν τοΓ? πλείστοι? πολύν τόπον και 

 Κ€Ϊται την θέσιν ανωτέρω του πλεύμονος, ώστε 

 /χηδέν συμβάλλεσθαι τον πλεύμονα προς την άλσιν 

 της καρδίας. 



Αιαφερει δ' ο πλεύμων πολύ τοΐς ζώοις. τά μεν 



• See above, on 659 b 17. " 476 a 6. 



" See above, on 650 b 19 ff. 



^ This view is expressed by Timaeus in Plato's Timaeus, 70 c. 



256 



