ARISTOTLE 



669 b ^ ^^ 



Ο όρνις ώνόμασται ctti tlvos γένους, διό ωσ7Τ€ρ το 

 ορνιθι etvai €κ ηνός iaxL, καΐ βκβίνων ev ttj ονσια 

 νττάργζΐ το ττλζνμονα €χ€ΐν. 



VII. Αοκ€Ϊ δε των σπλάγχνων τά μβν euvai 

 μονοφυη, καθάπ^ρ κάρδια /cat πλζύμων, τά δε 



16 Βιφυη, καθάπ€ρ νζφροί, τά δ' άττορειται ποτ€ρως 

 £χ€ΐ. φανβίη γαρ αν €παμφοτ€ρίζζΐν τούτοις το 

 ■ήπαρ και ό σπλην και γαρ ως μονοφυες εκατβρον, 

 και ώς άνθ' €ν6ς 8νο παραπλησίαν βχοντα την 

 φνσιν. €στι δε πάντα Βιφυα. το δ' α'ίτιον η τον 

 σώματος Βιάστασις Βιφνης μεν ούσα, προς μίαν δε 



20 σνντελοΰσα άρχην το μεν γαρ άνω και κάτω, το δ' 

 έμπροσθεν και όπισθεν, το δε δε^ιόν καΐ άριστερον 

 εστιΐ'. 8ιόπερ και 6 εγκέφαλος βονλεται Βιμερης 

 είναι ττάσι και των αισθητηρίων εκαστον. κατά 

 τον αύτον δε λόγον η κάρδια ταΓ? κοιλίαις. ό δε 

 πλενμων ev γε^ τοις ωοτόκοις τοσούτον Βιεστηκεν 



25 ώστε δοκειν δυ εχειν αυτά πλευμονας. οΐ δε 

 νεφροί και παντι δτ^λοι* κατά δε το ήπαρ και τον 

 σπλήνα 8ικαίως αν τις άπορησειεν. τούτον δ' 

 αίτιον ΟΤΙ εν μεν τοις εζ ανάγκης εχονσι σπλήνα 

 δό^ειεν αν οίον νόθον είναι ήπαρ 6 σπλην, εν δε τοΓ? 

 μη εζ ανάγκης εχονσιν, άλλα πάμμικρον ωσπερ 



30 σημείον χάριν, εναργώς διμερές το ηπάρ εστίν, και 



το μεν (^μεΐζον^)^ εις τά Βεζιά, το δ' ελαττον εις τά- 



ριστερά βονλεται την θεσιν εχειν. ον μην αλλά και 



€V τοις ωοτόκοις ήττον μεν η επι τούτων φανερόν, 



ενίοις δε [κάκεΐ ώσπερ εν τισι]^ ζωοτόκοι? εττιδ-ϊ^λω? 



Βιεστηκεν, οίον κατά τινας τόπονς οι δασυττοδε? δυο 



^ ye Peck : τ€ vulg. ^ μ€Ϊζον conieceram ; maior pars 11. 



' seclusi : ώσπερ ev τισι cm. ΕΥ : κακζίνων coni. Th. 



260 



