ARISTOTLE 



669 b 



35 SoKOvaiv ηπατ^ '^X^'-'^t καθάττ€ρ των Ιχθύων erepoi, 

 Τ€ Tive? και οι σζλαχώ^ξίς. 



670 a Δια δβ το την ΘΙσιν €χ€ΐν το ητταρ iv τοις Βζζιοΐς 



μάλλον η του σπληνος yeyove φύσις, ώστ' άναγ- 

 καΐον μίν πως, μη λίαν δ' eivai ττασι τοις ζωοις. 



Ύοΰ μ€ν ούν 8ιφυη την φνσιν eivai των σπλαγ- 

 χνων α'ίτιον, ωσττ^ρ ζίττομ^ν, το δυ' elvai το he^iov 

 5 και το άριστ€ρόν• €κάτ€ρον γαρ ζητεί το όμοιον, 

 ώσπερ και αυτά βούλβται παραπλησίαν καΐ ΒιΒυμην 

 €χ€ΐν την φυσιν, και καθάττερ^ €Κ€Ϊνα ΒίΒυμα μεν, 

 σννήρτηται δ' εις ev, και των σπλάγχνων ομοίως 

 €καστον. 



Εστί δε σ7τλα)/;)(ν'α τα κάτω του ύποζώματος 

 KOivrj μεν πάντα των φλεβών χάριν, όπως οΰσαι 



10 μετέωροι μενωσι τω τούτων συν8εσμω προς το 

 σώμα. καθάπερ άγκυραι γαρ jSejSAr^vrat προς το 

 σώμα δια τών άποτεταμένων μορίων άπο μεν της 

 μεγάλης φλεβός προς το ήπαρ και τον σπλήνα, 

 τούτων γαρ τών σπλάγχνων ή φύσις οίον ήλοι προς 

 το σώμα προσλαμβάνονσιν αυτήν, εις μεν τα 



15 TrAciyta του σώματος τό θ' ήπαρ και 6 σπλήν τήν 

 φλέβα τήν μεγάλην [άπο ταύτης γαρ εις αυτά μόνον 

 οιατείνουσι φλέβες), εις δε τα όπισθεν οΐ νεφροί, 

 προς δ' εκείνους ου μόνον άπο της μεγάλης 

 φλεβός άλλα και άπό της αορτής τείνει φλεφ εις 

 εκάτερον. 



Ταΰτα δτ) συμβαίνει δια τούτων τη σνστάσει 



20 τών ζώων και τό μεν ήπαρ και ό σπλήν βοηθεΐ 

 προς την πεφιν της τροφής (eVatjLta γαρ οντά θερ- 



^ καΐ καθάπΐρ ΡΖ : καΐ om. VTilg. 



262 



