ARISTOTLE 



670 b 



ώρισται, τοντο 8e τι των Trepl τα σπλάγχνα μορίων 



εστίν. 



VIII. Κυστιν δ' ον πάντ €χ€ί τα ζωα, αλλ' 

 €θίΚ€ν Tj φύσις βουλομ^νγ) άποδιδόναι τοις ζχονσί 



671 a τον ττλ^νμονα Ίναιμον μόνον, τούτοις δ' βύλόγως. 



δια γαρ την ύπ€ροχτ]ν της φύσεως, ην ζχονσιν ev 

 τω μορίω τούτω, Βιφητικά re ταντ eoTL μάλιστα 

 των ζώων, καΐ SeiTai τροφής ου μόνον της ζηρας 

 άλλα και της νγρας πλείονος, ώστ' βζ ανάγκης και 



1 5 περίττωμα ytVea^at πλεΐον και μη τοσούτον μόνον 

 όσον νπο της κοιλίας πεττεσθαι και εκκρίνεσθαι 

 μετά τοΰ ταύτης περιττώματος. ανάγκη τοινυν 

 etvai τι Βεκτικόν καΐ τούτου τοΰ περιττώματος. 

 Βιόπερ δσα πλεύμονα έχει τοιούτον, απαντ έχει 

 κύστιν δσα Βε μη τοιούτον, αλλ' η όλιγοποτά εστί 



10 δια το πλεύμονα εχειν σομφόν, η δλως το ύγρον 

 προσφέρεται ου ποτού χάριν αλλά τροφής, οίον τά 

 έντομα και οι ίχθύες, έτι δε πτερωτά εστίν η 

 λετΓίδωτά η φολώωτά, ταύτα δι' όλιγότητά τε της 

 τοΰ υγρού προσφοράς και δια το τρεπεσθαι εις 

 ταύτα το περιγινόμενον τοΰ περιττώματος ουδέν 



15 έχει τούτων κύστιν, πλην αϊ χελώναι των φολιδω- 

 τών, και ενταύθ' η φύσις κεκολόβωται μόνον αίτιον 

 δ' ΟΤΙ αι μεν θαλάττιαι σαρκώδη και εναιμον εχουσι 

 τον πλεύμονα και δμοιον τω βοείω, αί δέ χερσαΐαι 

 μείζω η κατά λόγον. ετι δέ δια το οστρακώΒες 



20 και πυκνον είναι το περιέχον ου Βιαπνεοντος τοΰ 

 υγρού δια μανών των σαρκών, οίον τοΐς δρνισι και 

 τοις δφεσι και τοΐς άλλοις τοΖς φολώωτοΐς, ύπό- 

 268 



