ARISTOTLE 



677 a ^ , , , , , « / 



σώμα γινομένη ττ€ρίττωμά τι ianv η σνντηζις, 



οϋτω καΐ η βπΐ τω ηπατί χολή περίττωμα etvai και 



15 ούχ eveKa τίνος, ώσττερ καΐ η iv Tfj κοιλία καΐ 

 iv τοις €ντ€ροις νπόστασις. καταχρηται μεν οΰν 

 ivLOTe Ύ] φύσις εΙς το ώφελιμον και τοις ττεριττώ- 

 μασιν, ου μην δια τοΰτο Ββΐ ζητεΐν πάντα evcKa 

 τίνος' άλλα τινών όντων τοιούτων 'έτερα εζ ανάγκης 

 συμβαίνει δια ταΰτα πολλά. 

 "Οσοις μεν ουν η του ήπατος συστασι? i5yteiv^ 



20 εστί καΐ η του αίματος φύσις γλυκεία η εις τοϋτ 

 άποκρινομενη, ταΰτα μεν η πάμπαν ουκ ϊσχει χολην 

 επΙ του ήπατος, η εν τισι φλεβίοις, η τα μεν τα δ 

 ου. διό και τά ήπατα τα τών άχόλων εϋχρω και 

 γλυκερά εστίν ως επίπαν ειπείν, και τών εχόντων 



25 χολην το ύπο τη χολή του ήπατος γλυκύτατόν 

 εστίν. τών δε συνιστάμενων εζ ήττον καθαρού 

 αίματος τούτου^ εστίν η χολ-η το γινόμενον περίτ- 

 τωμα• εναντίον τε γαρ τη τροφή το περίττωμα 

 βούλεται etvat και τω γλυκεΐ το πικρόν, καΐ το 

 α?/χα γλυκύ το ύγιαΐνον. φανερον ούν δτι ου τίνος 



30 ένεκα, αλλ' άποκάθαρμά €στιν η χολή. διό καΐ 

 χαριεστατα λεγουσι τών αρχαίων οι φάσκοντες 

 αίτιον eivat τού πλείω ζην χρόνον το μη εχειν 

 χολην, βλεφαντες επι τά μώνυχα και τάς ελάφους• 

 ταΰτα γαρ άχολά τε και ζη πολύν χρόνον. έτι δε 

 και τά μη εωραμενα ύττ' εκείνων οτι ουκ έχει 



35 χολην, οίον ^ελφις και κάμηλος, και ταΰτα τυγ- 

 χάνει μακρόβια οντά. εϋλογον γαρ την τοΰ ήπατος 



^ τούτου Peck : tout' vulg. 

 308 



