ARISTOTLE 



e78a ^ ^ 



10 €ναίμοΐ5 αίμα /caAetrat), δβΓ τι etvat δι' ου et? τα? 

 φλέβας €Κ της κοιλίας οΐον δια ριζών TTopevaerai η 

 τροφή, τα juel•" ονν φυτά τάς ρίζας €χ€ί et? τψ' γην 

 {eKetOev γαρ Aa/x/Sai^et την τροφήν), τοις he ζώοις η 

 κοιλία και ή των εντέρων δυι^α/χι? γη εστίν, έζ ης 

 oet λαμβάνειν την τροφήν Βιόπερ η του μεσεν- 



ΐδ τερίου φύσις εστίν, οΐον ρίζας έχουσα τάς δι' αύτης^ 

 φλέβας, ου μεν οΰν ένεκα το μεσεντέριόν εστίν, 

 εϊρηταΐ' τίνα δε τρόπον λα|υ,/3άν6ΐ την τροφήν, και 

 πώς εισέρχεται δια τών φλεβών άπο της έσχατης^ 

 τροφής εις τα μόρια πάντα^ το διαδιδο /xevov εΙς τάς 

 φλέβας, εν τοΐς περί την γένεσιν τών ζώων λεχθή- 



20 σεται καΐ την τροφήν. 



Τα μεν οΰν έναιμα τών ζώων πώς έχει μέχρι τών 

 Βιωρισμένων μορίων, και δια τίνα? αιτίας, εΐρηταΐ' 

 περί δε τών εις την γένεσιν συντελούντων, οΐς δοκεί 

 ^ιαφέρειν το θήλυ του άρρενος, εχόμενον μέν εστί 



2δ και λοιπόν τών ειρη μένων αλλ' επειΒή περί γενέ- 

 σεως λεκτέον, άρμόττον εστί και περί τούτων εν τη 

 περί εκείνων θεωρία Βιελθεΐν. 



V. Τα δε καλούμενα μαλάκια και μαλακόστρακα 

 ΤΓολλήν έχει προς ταΰτα 8ιαφοραν ευθύς γάρ την 

 τών σπλάγχνων αττασαν ουκ έχει φύσιν. ομοίως δ 

 80 ούΒέ τών άλλων άναίμων ούΒέν. εστί δε 8ύο γένη 

 λοιπά τών άναι^α;ν, τά τ οστρακόδερμα και το τών 

 εντόμων γένος. έζ ου γάρ συνέστηκεν ή τών 

 σπλάγχνων φύσις, ούΒέν τούτων έχει αιδοία, δια το 



^ αΰτης Peck : αύτης vulg. 



* εσχάτης Peck : είσιοΰσηί VuIg. 



πάντα Ogle : ταΰτα vulg. : om. ί 



Ζ. 



314. 



