ARISTOTLE 



678 b ^ ^ « , ^ ^ ^ , X » 



TO re των μνιών^ καΐ το των /χβλιττών γένος, τα δ 



20 ούκ: €χ€ΐ, δσα νγρα χρηταί rrj τροφτ^' ττοΧλα γαρ 

 των εντόμων ου τροφής εχβί χό-ρ^-ν τους οΒόντας 

 αλλ' αλκής. 



Ύών δ' οστρακόδερμων τα μεν, ώσττερ ελέχθη καΐ 

 €V τοις κατ' αρχάς λόγοις, την καλονμενην έχει 

 γλωτταν Ισχνράν, οι δε κόχλοι καΐ οδόντα? hvo, 



25 καθάπερ τα μαλακόστρακα, μετά δε το στόμα τοις 

 μαλακίοις εστί στόμαχος μακρός, τούτου δ εχό- 

 μενος πρόλοβος οΐός ττερ τοις ορνισιν, είτα συνεχής 

 κοιλία, και ταύτης εχόμενον εντερον άττλοϋν μέχρι 

 της εζόΒου. ται? μεν ουν στ^ττιαι? και τοις πολύ- 

 ττοσιν όμοια και τοις σ;)^')ί]ίχασι και τή αφή τά περί 



30 την κοιλίαν ταΐς δε κάλου μέναις τευθίσι δυο μεν 

 ομοίως αϊ κοιλιώδεις etaiv ύποΒοχαί, ήττον δε 

 ττρολοβώΒης ή ετέρα, και τοις σρ^η^αασιν εκείνων 

 Βιαφέρουσι δια το και το σώμα πάν εκ μαλακω- 

 τέρας συνεστάναι σαρκός. 



Ταύτα δ' έχει τά μόρια τούτον τον τρόπον δια, 

 την αυτήν αιτι'αν ώσπερ και οι όρνιθες• ουδέ γάρ 



35 τούτων ουδέν ε'νδε'ρ^εται λεαινειν ττ^ν τροφήν, Βιόπερ 

 ό πρόλοβός εστί προ τής κοιλίας. 



Προ? βοήθειαν δέ και σωτηρίαν έχει ταΰτα τον 



679 a καλούμενον θολον εν χιτώνι ύμενώ8ει προσπεφυ- 



κότι^ την έζο^ον εχοντι και το πέρας ήπερ άφιάσι 

 το περίττωμα τής κοιλίας κατά τον καλούμενον 

 αύλόν ούτος δ' εστίν εν τοις ύπτίοις. έχει μεν ουν 

 δ ττάντα τά μαλάκια τοΰτο το μόριον 'ίδιον, /υ,άλιστα 

 δ' ή σηπία και πλείστον όταν γάρ φοβηθώσι και 



^ μνιών] μνιων ζωον ΕΥ : μυρμηκων Mej'er. 

 ^ ττροσπΐφυκότι Ogle : προσπζφυκότα vugl. 



S18 



