ARISTOTLE 



682 a 



α/Αα ^νναμιν τοις δε μη εγουσιν ζμττροσθζ,ν το 



KevTpov ioTLV ivTos των οΒόντων τοιούτον αίσθτη- 



τηριον. τούτον δ' €χόμ€νον ττασιν evTepov evdu καΐ 



15 απλούν μ^χρι της i^oSov του ττβριττώματος• €νιοι,ς 

 δε τοΰτο ίΧίκην €χ€ΐ. τά δε κοιλίαν μβτά το στόμα, 

 από δε της κοιλίας το evTepov αλιγμβνον, όπως 

 δσα βρωτικώτ€ρα καΐ μζίζω την φνσιν ύποΒοχην 

 εχη πλείονος τροφής, το δε των τζττίγων γένος 

 ώίαν €χ€ί μάλιστα τούτων φύσιν το γαρ αντο 



20 μόριον €χ€ΐ στόμα και γλώτταν συμπζφυκός, δι 

 ου καθαπβρξΐ δια ρίζης ^εχβται την τροφην από 

 των υγρών, πάντα μβν ουν ioTiv όλιγότροφα τά 

 €ντομα των ζωών, ονχ ούτω δια μικρότητα ως 

 δια φυχρότητα [τό γαρ θερμόν και δειται τροφής 

 και ττε'ττει την τροφην τα^^ε'ω?, το δε φυχρόν ά- 



25 τροφον), μάλιστα δε τό των τεττίγων γένος• ικανή 

 γαρ τροφή τω σώματι η €Κ του πνεύματος υπο- 

 μένουσα νγρότης, καθάπερ τοΐς εφήμερο ις ζώοις 

 (■γίνεται δε ταϋτα περί τόν ΧΙόντον), πλην εκείνα 

 μεν ζη /Ltta? ημέρας χρόνον, ταΰτα δε πλειόνων 

 μεν ημερών, ολίγων δε τούτων. 



30 Έττει δε περί τών εντός υπαρχόντων μορίων τοΐς 

 ζωοις εΐρηται, πάλιν περί τών λοιπών τών εκτός 

 επανιτεον. άρκτεον δ από τών νυν είρημενων, 

 αλλ' ουκ ά(/)' ων άπελίπομεν, όπως από τούτων 

 Βιατριβην ελάττω εχόντων επι τών τελείων και 

 εναίμων ζώων ό λόγος σχολάζη μάλλον. 



35 VI. Τά μεν οΰν έντομα τών ζώων ου πολυμερή 

 μεν τόν αριθμόν εστίν, όμως δ' ε;^ει προς άλληλα 

 340 



