ARISTOTLE 



682b ^ ^ ^ ^ 



iXiKTa αυτών σκληρύνεται μάλλον συνιόντα els τάς 



25 τομας. Βηλον δε τοΰτο γίνεται θιγγανόντων, οΐον 

 €πι των καλουμένων κανθάρων φοβηθεντα γαρ 

 άκινητίζει, και το σώμα ytVerai σκληρον αυτών, 

 άναγκαΐον δ' εντόμοις αύτοΐς etvaf τοΰτο γαρ εν 

 TTJ ουσία αυτών υπάρχει το πολλάς εχειν αρχάς, και 



80 ταιίττ^ προσεοικε τοις φυτοΐς. ώσπερ γαρ τα φυτά, 

 και ταΰτα διαιρούμενα δύναται ζην, πλην ταΰτα μεν 

 μέχρι τινός, εκείνα δε και τέλεια γιν-εται την φύσιν 

 και 8ύο εζ ενός και πλείω τον αριθμόν. 



"Έ^χ^ι δ' ενια τών εντόμων και κέντρα προς 

 βοηθειαν τών βλαπτοντων. το μεν οΰν κεντρον 



S5 τοις μεν έμπροσθεν εστί τοις δ' όπισθεν, τοις μεν 

 έμπροσθεν κατά την γλώτταν, τοις δ' όπισθεν κατά 

 το ούραΐον. ωσπερ γάρ τοις ελεφασι το τών 

 οσμών αίσθητήριον γεγενηται χρησιμον προς τε 

 683 a την άλκην και την της τροφής χρησιν, οΰτως τών 

 εντόμων ενίοις το κατά την γλώτταν τεταγμενον 

 αισθάνονται τε γάρ τούτω της τροφής και άναλα/χ- 

 βάνουσι και προσάγονται αύτην. οσα δε μη εστίν 

 αυτών εμπροσθό κέντρα, οδόντας ^χ^ι τα μεν 

 6 εδωδης χάριν τά δε του λαμβάνειν και προσάγεσθαι 

 την τροφην, οίον οι τε μύρμηκες και το τών μελιτ- 

 τών πασών γένος, όσα δ όπισθόκεντρά εστι, διά 

 το θυμόν εχειν όπλον έχει το κεντρον. εχουσι δε 

 τά μεν εν εαυτοΐς τά κέντρα, καθάπερ at μελιτται 

 και οι σφήκες, διά τό πτηνά είναι* λεπτά μεν γάρ 



10 όντα και εζω εύφθαρτα (ανΥ' ην ει δε 7τα;)^ε'α ην^ 

 ώσπερ τοις σκορπίοις, βάρος αν παρεΐχεν. τοις δε 



* <αν> Ogle, * δε παχ4α ην Piatt : δ' άπΰχΐν vulg. 



S4.4. 



