ARISTOTLE 



686 a ^ 



20 πρόβλημα γάρ iari, καΐ σώζει ταυτην καΐ τον οισο- 



φάγον κύκλω 7Γ€ρΐ€χων. τοις μβν ονν άλλοις ecTL 

 καμπτος καΐ σφονΒνλους €χων, οΐ Se λύκα και 

 Aeovre? μονόστουν τον ανγ^Ινα εχονσιν. ββλβφζ 

 γάρ η φύσις δττως προς την ίσχνν χρησιμον αντον 

 €χωσι μάλλον η προς τάς άλλας βοηθείας. 



^Έχόμβνα 8e τον ανχίνος καΐ της κβφαλης τα τε 



25 πρόσθια κώλα τοις ζώοις εστί καΐ θώραζ. 6 μ€ν 

 ονν άνθρωπος άντϊ σκελών καΐ πο8ών των προσθίων 

 βραχίονας καΐ τάς καλονμένας εχβί χεΐρας. ορθόν 

 μεν γάρ εστί μόνον των ζωών δια το την φνσίν 

 αντον καΐ την ονσίαν etvai θζίαν έργον δε τον 

 θείοτάτον το νοεΐν καΐ φρονεΐν τοΰτο δ' ον ράδιον 



80 πολλον τον άνωθεν επικειμενον σώματος• το γαρ 

 βάρος Βνσκίνητον ποιεΐ την Βιάνοίαν και την 

 κοινην α'ίσθησιν. διό πλείονος γυνομενον τον 

 βάρονς και τοΰ σωματώΒονς ανάγκη ρεπειν τα 

 σώματα προς την γην, ώστε προς την ασψαΛειαν 

 άντϊ βραχιόνων και χειρών τονς προσθίονς πόδας 



35 νπεθηκεν η φύσις τοις τετραποσιν. τονς μεν 

 686 b γάρ όπισθίονς δυο πάσιν άναγκαΐον τοις πορεν- 

 τικοΐς εχειν, τά δε τοιαύτα τετράποδα εγενετο ον 

 δνναμενης φερειν το βάρος της φνχης. πάντα γαρ 

 εστί τά ζώα νανώΒη τάλλα παρά τον άνθρωπον 

 νανώδες γάρ εστιι^ ον το μεν άνω μέγα, το οε 



6 φερον το βάρος και πεζενον μικρόν άνω δ εστίν 

 ό καλούμενο? θώραξ, από της κεφαλής μέχρι της 



" For the " general " or " common " sense see De mem. 

 450 a 10, etc. ; and cf. De part. an. 656 a 28, 665 a 12. The 

 " general " sense is not another sense over and above the 

 ordinary five, but rather the common nature inherent in 

 366 



