ARISTOTLE 



693 3 



fjLevovs 8e και^ ev τω αύτω yeVei οντά tols στ€γανό- 

 ποσι, τον μ^ν au;)^eVa μακρόν βχουσιν {χρήσιμος 

 γαρ τοιούτος ών προς την τροφην ttjv €Κ του 



10 νγροΰ), τα he σκέλη προς την ν€ΰσιν βραχέα. 



Αιαφοραν δ' βχει και τά ρνγχη κατά τους βίους, 

 τα μεν γαρ ευθύ έχει τά δε γαμφόν, ευθύ μεν οσα 

 τροφής ένεκεν, γαμφον δε τά ώμοφάγα• χρησιμον 

 γαρ προς το κρατεΐν το τοιούτον , την δε τροφην 

 άναγκαΐον από ζώων πορίζεσθαι, καΐ τά πολλά 



15 βιαζομενοις. όσων δ' ελειος 6 βίος και ποοφάγος , 

 ττλατύ το ρύγχος εχουσιν προς τε γάρ την ορυζιν 

 χρησιμον το τοιούτον και προς την της τροφής 

 σπάσιν και κουράν. eVia δε και μακρόν έχει τό 

 ρύγχος των τοιούτων , ωσπερ και τόν αι;;\;ε'να, δια 

 τό λαμβάνειν την τροφην εκ του βάθους, και τά 

 πολλά των τοιούτων και των στεγανοπόΒων η 



20 απλώς η κατά^ μόριον^ θηρεύοντα ζη τών εν τω 

 ύγρώ IVta ζω^αρίων και γίνεται τοις τοιούτοις 6 

 μεν αύχην καθάπερ άλιευταΐς ό* κάλαμος, τό δε 

 ρύγχος οΐον rf όρμιά και τό άγκιστρον. 



Τά δε πρανή τοΰ σώματος καΐ τά ύπτια, και τά 

 του καλουμένου θώρακος επΙ τών τετραπόδων, 



25 όλοφυης ο τόπος επί τών ορνίθων εστίν και εχουσιν 



άπηρτημενας άντι τών βραχιόνων και τών σκελών 



693 h τών προσθίων^ τάς πτέρυγας, ΐόιόν τι μόριον, 



διόπερ άντΙ ωμοπλάτης τά τελευταία επι του νώτου 



τών πτερύγων εχουσιν. 



Έικελη δε καθάπερ άνθρωπος όύο, κεκαμμενα 



^ και Yb, Ogle : ώ? vulg. 

 ^ κατά Υ, Ogle : κατά τό vulg. 



^ post μόριον habet ταύτό vulg. : ταυτά S : ταΰτα Ρ : tovtois 

 coni. Ogle. 



404- 



