ARISTOTLE 



έχοντας μ€γ€ϋος αλλ οντάς ζσχατα και στιγμας, 

 ου καλώς, προς γαρ τω μηΒ^μίαν ούσίαν elvai 

 των τοιούτων μηΒβνός, καΐ KLveloOaL την μίαν 

 Κίνησιν νπο δυοΐν αδύνατον τους δε πόλους Sua 



25 ποιοΰσιν. ότι μ€ν οΰν €χ€ΐ τι καΐ προς την ολην 

 φύσιν οϋτως ωσπ^ρ η γη προς τα ζωα καΐ τά 

 κινούμενα δι αυτών, e/c τών τοιούτων αν τις 

 8ιαπορήσ€ΐ£ν. οι 8e μυθικώς τον "Ατλαΐ'τα 

 ποιοΰντ€ς €πι της γης βχοντα τους πόΒας δο^αιεν 

 αν από διανοίας ζίρηκέναι τον μΰθον, ως τούτον 

 ώσπ€ρ 8ιάμ€τρον οντά και στρέφοντα τον ούρανον 



so π€ρΙ τους πόλους• τοΰτο δ αν συμβαίνοι κατά 

 λόγον δια το την γήν μβνβιν. αλλά τοις ταΰτα 

 λβγονσιν αναγκαΐον φάναι μηδέν eivat μόριον 

 αύτην του παντός, προς δε τούτοις δεΓ την ίσχνν 

 Ισάζβιν τοΰ κινοΰντος και την του μένοντος, έ'στι 

 γάρ τι πλήθος ισχύος και δυνάμεως καθ* ην μένει 



85 το μένον, ώσπερ και καθ' ην κινεί το κινούν και 

 έστι τις αναλογία έζ ανάγκης, ώσπερ τών εναντίων 

 κινήσεων, ούτω και τών ηρεμιών. και αϊ μεν 

 699 b i'o-at άπα^εΓ? υπ άλλτ^λωι^, κρατούνται δε κατά 

 την ύπεροχην. διόπερ εϊτ' "Ατλα? εϊτε τι τοιούτον 

 εστίν έτερον το κινούν τών εντός, ουδέν μάλλον 

 άντερείδειν δει της μονής ην ή γή τυγχάνει μένουσα• 

 ή κινηθησεται ή γή άπό τού μέσου και εκ τού 

 5 αυτής τόπου, ως γαρ το ωθούν ωθεί, ούτω το 

 ώθούμενον ωθείται, και ομοίως κατ' ισχύν. κινεί 



" i.e. their limbs. We should, however, perhaps read δι 

 αύτων "the things which move of themselves": Leon, 

 renders "ea quae per se moventur." 

 448 



