ARISTOTLE 



699b , ^ ^ , , , , , , f. „ 



€1 Be μη elal μέν, evhexerai, δ' eivai [άπειρον γαρ 



ουκ €ν8€χ€ται δια το μηΒβν σώμα €ν8€χ€σθαι 



άπ€ΐρον etvat), evSexoLT^ αν Βοαλνθήναί τον ούρανόν. 



τι γαρ κωλυ€ί τοΰτο συμβ-ηναι, eiTrep μη αδύνατον ; 

 ^^ ουκ αδύνατον δε, el μη τάντίΚ€ίμ€νον άναγκαΐον. 



άλλα TTepl μ€ν της απορίας ταύτης €Τ€ρος έ'στω 



λόγος. 



*Αρα δε δει άκίνητόν τι είναι καΐ ηρ€μοΰν eζω 



του κινουμένου, μηδβν ον έκ€ίνου μόριον, η ου; 



καΐ τοΰτο TTOTepov καΐ εττι του τταντος οϋτως 



ύπάρχ€ΐν άναγκαΐον; 'ίσως γαρ αν δό^ειεν άτοπον 

 35 ειν-αι, ει ή άρχη της κιvήσeως εντός, διο δό^ειεν 



αν τοις οϋτως ύπολαμβάνουσιν ευ είρησθ αι Όμηρω' 



αλλ' ουκ άν ερυσαιτ' ε'^ ούρανόθεν ττεδιονδε 



700a Ζί^ν' ϋπατον πάντων, ού8' el μάλα πολλά κάμοιτε• 



πάντες δ' εζάπτεσθε deol πάσαί τε ^ε'αιναι. 



το γαρ δλως άκίνητόν υττ' ούδενος ενδέχεται 

 κινηθηναι. όθεν λύεται και η ττάλαι λεχθεΐσα 

 απορία, πότερον ενδέχεται η ουκ ενδέχεται δια- 

 5 λυ^^^ΐ'αι την του ουρανού σύστασιν, εΐ εζ ακίνητου 

 ηρτηται αρχής. 



Εττι δε των ζώων ου μόνον το οϋτως άκίνητόν 

 δει ύπάρχειν , άλλα και εν αύτοΐς τοις κινουμενοις 



" &π€ΐρον] SC. κίνησιν. The argument is as follows: these 

 overpowering motive forces might exist and be dissolved by 

 one another, because if they can be dissolved, they are not 

 infinite, and the reason why they are not infinite is that they 

 act upon what is finite, and the infinite cannot act on the 

 finite {De caelo, 274 b 23 flp.). 



^ It is discussed in the Physics and De ca^lo. 

 452 



