ARISTOTLE 



η φορά reAeuraia των γινομένων €V τοις klvov- 

 μβνοις^ • KLveirai γαρ καΐ TTopeverai το ζώον ope^ei 



5 η TTpoaipeaei, αΧλοιωθέντος τίνος κατά την αί- 

 σθησίν η την φαντασίαν . 



VII. Πώ? δέ νοών 6τ€ μ€ν πράττβι 6τ€ δ' ου 

 7τράττ€ί, καΐ KLvelTai, ore δ ου κινείται; koLKe 

 τταραπλησίως σνμβαίνβίν καΐ 7Τ€ρΙ των ακίνητων 

 ^ιανοουμίνοις καΐ συλλογίζομ€νοις . αλλ' e/cet μζν 



10 θβώρημα το τ€λος {όταν γαρ τάς δυο προτάσεις 

 νόηση, το συμπέρασμα ενόησβ και συνίθηκεν), 

 Ινταΰθα δ' εκ των δυο προτάσεων το συμπέρασμα 

 γίνεται η πραζις, οίον όταν νόηση οτι παντι βα- 

 Βιστεον άνθρώπω, αύτος δ άνθρωπος, /3αδιζ^ι 

 ευθέως, άν δ' οτι ούΒενι βαΒιστεον νυν άνθρώπω, 



16 αυτο? δ' άνθρωπος, ευθύς ηρεμεί• και ταΰτα άμφω 

 πράττει, άν μη τι κωλυη η άναγκάζη. ποιητεον 

 μοι αγαθόν, οικία δ' αγαθόν ποιεί οΐκίαν ευθύς. 

 σκεπάσματος Βεομαι, ίμάτιον δε σκέπασμα' ιματίου 

 Βεομαι. ον 8εομαι, ποιητεον ιματίου 8εομαΐ' 



20 ίμάτιον ποιητεον. και το συμπέρασμα, το ίμάτιον 

 ποιητεον, πράζις εστίν, πράττει δ' απ' άρχης. 

 €1 ίμάτιον εσται, ανάγκη τό8ε πρώτον, ει 8ε τό8ε, 

 τό8ε• και τοΰτο πράττει ευθύς, οτι μεν οΰν η 

 πραζις το συμπέρασμα, φανερόν αϊ δε προτάσεις 

 αϊ ποιητικαΐ δια Βύο ει8ών γίνονται, Sia τε του 



25 άγαθοΰ και δια του Βυνατοΰ. 



"Ο,σπερ hk τών ερωτά)ντων ενιοι, ούτω την έτερον 



1 κινούμενοι^ Jaeger: yiyvo^evois libri. 



" i.e. the objects of science ; cf. An. Post. 71 b 18 ff. 

 460 



