ARISTOTLE 



701b , , , ^ ^2 , V , / 



κινήσεως το ev τω πρακτω οίωκτον και cpevKTov 



i^ ανάγκης δ' άκολονθίΐ ττ] νο•ήσ€ΐ /cat ttj φαντασία 



35 αυτών θζρμότης καΐ φύξις. το μ€ν γαρ λυπηρον 

 φζνκτόν, το δ' TjBv SlwktOv (άλλα λανθάν€ί περί 

 τά μικρά τοντο συμβαίνον), έ'στι δε τα λυπηρά 

 702a καΐ rjSea ττάντα σχεΒον μβτά φύζζώς τίνος και 

 θερμότητας, τοΰτο δέ hrjXov e/c των παθημάτων, 

 θάρρη γαρ καΐ φόβοι και άφροΒισιασμοι και τάλλα 

 τά σωματικά λυπηρά και ηδέα τά μεν κατά μοριον 

 μετά θερμότητος η φύζβώς €στι, τά δε καθ' δλον 



5 το σώμα• /χν'τ^μ^αι δε και ελττιδε?, οίον είδώλοις 

 χρώμζναι τοις τοιουτοις, 6τ€ μεν ήττον ότβ δε 

 μάλλον αΐτίαι τών αυτών είσίν. ώστ ευλόγως 

 ηΒη δημιουργείται τά εντός και τά περί τα? αρχάς 

 τών οργανικών μορίων μεταβάλλοντα εκ πεπηγότων 



^0 υγρά και εζ υγρών πεπηγότα και μαλάκα και 

 σκληρά εζ άλλτ^λωι^. τούτων δε συμβαινόντων 

 τον τρόπον τούτον, και έ'τι του παθητικού και 

 ποιητικού τοιαύτην εχόντων την φύσιν οιαν πολ- 

 λαχοΰ είρηκαμεν , οπόταν συμβη ώστ είναι το 

 μεν ποιητικόν το δε παθητικόν, και μηΒεν άπολιπη 



15 αυτών εκάτερον tojv εν τω λόγω, ευθύς το μεν 

 ττοιεΐ το δε πάσχει, δια τοΰτο δ άμα ως ειπείν 

 νοεί ΟΤΙ πορευτεον και πορεύεται, άν μη τι εμ- 

 πο8ίζη έτερον, τά μεν γάρ οργανικά μέρη παρα- 

 σκευάζει επιτη8είως τά πάθη, ή δ' ορεζις τα 

 πάθη, την δ' ορεζιν η φαντασία' αύτη δε ^ιΐ'εται 

 η δια νοήσεως η hi αισθησεως. άμα δε και ταχύ 



20 δια το (τόγ ποιητικόν και παθητικόν τών προς 

 άλληλα είναι την φύσιν. 



^ το add. Bonitz. 



466 



