ARISTOTLE 



τείνοντα, και, χρωνται, αντ ονροττυγων τοις 



15 σκίλεσι προς το κατ€υθνν€ΐν την πτησυν. βρα- 

 Beta δ' η τττησι? των οΧοτττέρων iarl καΐ άσθβνης 

 δια το μη κατά. λόγον 'έχειν την των πτ€ρών φυσιν 

 ττρος το του σώματος βάρος, άλλα το μβν πολύ, 

 τά Se μικρά και άσθβνη. ώσπ€ρ αν οΰν ei όλ- 

 KaSiKov πλοΐον επιχβιροίη κώπαις ποί€Ϊσθαι τον 



20 πλουν, οΰτω ταύτα τη πτησα γ^ρηται. και η 

 aadeveta he αυτώΐ' τ€ των πτερών και η της 

 €κφυσ€ως συμβάλλεται τι προς το λεχθεν. τών 

 δ' ορνίθων τω μεν ταώ το ούροπύγιον οτε μεν 

 δια το μέγεθος αχρηστον, οτε δε δια το απο- 

 βάλλειν ούθέν ωφελεί, ύπεναντίως δ' εχουσιν θΐ 



25 όρνιθες τοις όλοπτεροις την τών πτερών φυσιν, 

 μάλιστα δ' οι τάχιστα αυτών πετάμενοι, τοιούτοι 

 δ οι γαμφώνυχες• τούτοις γάρ η ταγυτης της 

 πτήσεως χρήσιμος προς τον βίον. ακόλουθα δ 

 αυτών εοικεν eti^ai και τά λοιπά μόρια του σώ- 

 ματος προς την οίκείαν κίνησιν, κεφαλή μεν 



30 απάντων μικρά και αύχην ου παχύς, στήθος δ 

 Ισχυρον και όζύ, όζύ μεν προς το εΰτονον είναι, 

 καθάπερ αν ει πλοίου πρώρα λεμβώΒους, ισχυρον 

 8έ τη περιφυσει της σαρκός, ΐν^ άπωθεΐν ^ύνηται 

 7i0h τον προσπίπτοντα άερα, και τοΰτο ρα^ίως και μη 

 μετά πόνου, τά δ' όπισθεν κοΰφα καΐ συνηκοντα 

 πάλιν εις στενόν, ΐν' επακόλουθη τοις έμπροσθεν, 

 μη σύροντα τον άερα δια το πλάτος. 

 5 XI. Και περί μεν τούτων 8ιωρίσθω τον τρόπον 

 τούτον, το δε μέλλον ζώον ορθόν ^αδιεισ^αι διότι 

 Βίπουν τε άνα-γκαΐόν εστίν είναι, καΧ τά μεν άνω 

 του σώματος μέρη κουφότερα εχειν τά δ νφεστώτα 

 τούτοις βαρύτερα, 8ηλον• μόνως γάρ άν ούτως 

 518 



