ARISTOTLE 



711 a 



και TTpo'Cevai το ζωον els τοϋμπροσθζν μβν 'έχοντος 



TTjv καμττην του ηγουμένου σκέλους Βυνατόν, εΙς 



τοϋπισθεν δ' αδύνατον, οϋτω μεν γαρ προενεχθεν- 



30 τος του σώματος ή εκτασις του σκέλους εσται, 

 εκείνως δ' ανενεχθεντος. ετι δ εΙς το όπισθεν 

 μεν της καμπής οϋσης δια, δυο κινήσεων εγίγνετ^ 

 αν ή του ποδός θεσις ύπεναντίων τε αύταΐς,^ καΐ 

 711 b της μεν εΙς το όπισθεν της δε εΙς το έμπροσθεν 

 άναγκαΐον γαρ εν τη συγκάμφει του σκέλους του 

 μεν μηροΰ το εσχατον εΙς τοϋπίσθεν προάγειν, 

 την δε κνήμην άπο της καμπής εΙς το έμπροσθεν 

 τον πόδα κινεΐν. εις το έμπροσθεν δε της καμπής 



5 οϋσης, οϋθ^ ύπεναντίαις κινήσεσί μια τε τη εις 

 το έμπροσθεν ή λεχθεΐσα πορεία συμβήσεται. 



Ό μεν ούν άνθρωπος δίπους ών καΐ την κατά 

 τόπον μεταβολήν κατά φυσιν τοις σκέλεσι ποιού- 

 μενος διά την είρημένην αιτίαν κάμπτει εις το έμ- 

 προσθεν τά σκέλη, τους δε βραχίονας επί το κοίλον 



10 ευλόγως• άχρηστοι γάρ αν ήσαν καμπτόμενοι του- 

 ναντίον προς τε την των χειρών χρήσιν και προς 

 την της τροφής λήφιν. τά δε τετράποδα και 

 ζωοτόκα τά μεν έμπροσθεν σκέλη, επειδή ηγείται 

 τε τής πορείας αυτών και έστι ταϋτ" εν τω μέρει 

 τω έμπροσθεν του σώματος, ανάγκη κάμπτειν 



15 έπΙ τήν περιφέρειαν διά τήν αυτήν αιτίαν ήνπερ 

 και οι άνθρωποι• κατά γάρ τοΰτο ομοίως έχουσιν. 

 δίόπερ και τά τετράποδα κάμπτουσιν εις το 

 προσθεν τον ειρημένον τρόπον. και γάρ ούτως 

 μεν τής κάμφεως αυτών γινομένης επι πολύ 

 δυνησονται τους πόδας μετεωρίζειν εναντίως δε 



* ΰτΓξναντίων re αύχαΐϊ Jaeger : ύπΐναρτίω$ re (δε UZ) αύται 

 libri. 



524 



