ARISTOTLE 



των τ€τραποοων kul ωοτοκων, olov ol re κρο- 

 koSclXol /cat σαΰροι καΐ άσκαλαβώται καΐ €μύ8€£ 

 τ€ καΐ χβλώναί, πάντα €Κ τον ττΧαγίου προσπ€- 

 φυκότα τα σκίλ-η €χ€ί καΐ €ττΙ ttj γτ] κατατ€ταμ€να, 



20 καΐ κάμπτει els το ττλάγίον, δια το οντω χρήσιμα 

 etvac προς την της ύποδνσβως ραστώνην και προς 

 την €πΙ τοις ωοΐς €(f>ehpeLav καΐ φυλακην. βζω 

 δ' όντων αυτών, άναγκαΐον τους μηρούς προσ- 

 στ€λλοντα^ καΐ υποτιθέμενα ύφ' αυτά τον μ€τζω- 

 ρισμον του όλου σώματος ποιεΐσθαι. τούτου Be 



25 γινομένου κάμπτειν αυτά ούχ οϊόν re άλλως η 

 εζω. 



XVI. Τά δ' ai'at/u.a τών ύποπό8ων δτι μεν 

 πολύποΒά εστί και ούθεν αυτών τετράπουν, 

 πρότερον ημΐν εϊρηται• διότι δ' αυτών άναγκαΐον 

 ην τά σκέλη πλην τών εσχάτων εκ τε του πλαγίου 

 προσπεφυκεναι και εις το άνω τα$" καμπας εχειν, 



30 καΐ αυτά ύπόβλαισα efi^at εις το όπισθεν, φανερόν. 

 απάντων γάρ τών τοιούτων άναγκαΐον εστί τά 

 μέσα τών σκελών και ήγονμενα etrai και επόμενα. 

 εΐ οΰν ύττ' αύτοΐς ην, ε8ει αυτά και εις το εμ- 

 713 b προσθεν και εις το όπισθεν την καμπην εχειν, δια 

 μεν το TyyetCT^at εις το έμπροσθεν, δια δβ το 

 άκολουθεΐν εις το όπισθεν. επει δ' αμφότερα 

 συμβαίνειν άναγκαΐον αύτοΐς, δια τούτο βεβλαίσω- 

 5 ται τε και εις το πλάγιον έχει τάς καμπάς, πλην 

 τών εσχάτων ταΰτα δ' ώσπερ πεφυκε μάλλον, 

 τά μεν ως επόμενα τά δ' ως ηγούμενα. ετι Se 

 κεκαμπται τον τρόπον τούτον και δια το πλήθος 

 τών σκελών ήττον γάρ αν όντως εν τη πορεία 

 εμπόΒιά τε αυτά αύτοΐς ειη και προσκόπτοι. ή 



10 τε βλαισότης αυτών εστί δια το τρωγλο8υτικά 

 534> 



