110 APPENDIX. 



dictata prseceptore didicissent, memoriter eodem coram condiscipulis 

 repetentis. Sed lit non dignum vituperio indico in alienam messem 

 immittere falcem aliquam vel methodicam, vel expositoriam vel dic- 

 taminis, dummodo debitus primsevo servetur honos : ita nego plau- 

 sum optime meriti de re literaria merer! cramben bis positam nedum, 

 sed neque ullam inventionem, nisi ilium quae illecebris jubet et grata 

 novitate moretur discentem. Atque hujus generis commissa, quando 

 maximam partem occupent totius editi opusculi, otiosum fuerit sin- 

 gula percensere. Suffecerit ergo eadem generalius et carptim per- 

 strinxisse. Neque prseterea erit opus has ita notatas tripartitas 

 discussiones sigillatim et suo ordine sub quodam methodo reductas 

 percurrere : quando qusedam ex observatis pluribus ex his tribus 

 censuris obnoxia sint, adeo ut quas falsa sint, ilia oriantur ex omis- 

 sione jam latorum prseceptorum ; et quae aliunde ascititia sunt, ilia 

 ex non recte intellectis antea traditis in falsa degenerent. Si ergo 

 non servetur ordo in his recensendis, sed quseris utrumque primo 

 obvia examinentur, nihil retulerit, ordo enim et methodus ad fabri- 

 cam non ad demolitionem inservit. Nam de excusanda stili ruditate 

 non est ut laborem, decrepitus jam senex et jam moriturus. Altero 

 demonstrationes satis illas ornatas, si ex omnibus rhetorum phaleris, 

 uti quae ornantur cibi puritate licet diminuta exprimantur. De reli- 

 quis contendant aucupatores famse. Ego si dedecoris pristini labem 

 abstersero, pulchre discedo et probe et prseter spem. His ita brevi- 

 ter praefatis deinde videamus quod Harriotus instauratus apportet 

 bonive malive. Primo itaque de Harrioti methodo dicamus, cujus 

 saepius mentio facienda est in sequentibus, ut constet et de prolatis 

 et de praetermissis, ubi non possum non conqueri, illud ne male ha- 

 bere quod ejus glossarii ita penitus transformarunt eandem, ut non 

 solum non ordinem sed vix verbum ejus retineant. Id quod forte 

 laude dignum esset, si alicujus illiterati fortuito inventa distribuis- 

 sent. Sed cum hominis per eos in coelum sublati et cui encyclope- 

 diam summam ascripserunt, opera ita transmutarunt ut vix vestigium 

 ab eo pressum appareret : quod non erat aliud quam confessio tacita 

 alicujus deprehensae imperfectionis cui suppetias ita esse percuperent, 

 aut saltern se illi fore prsepositos crederent. Atque illius methodus 

 ilia erat. 



Primo accurata tractatio irrationalius surdorum sive, ut ille vocat 

 eos, radicalium numerorum, non ilia quidem aliena ab analytica arte 

 confitentibus ejus interpretibus in sectione, sed totam artem omit- 

 tentibus mixum. Nam si inutilis ad Exegesin, cur ejus ibi fecerunt 

 mentionem ? Si mentionem fecerunt, certe ut non inutilis, cur igitur 

 non descripserunt ? 



His insuper addidit, veluti etiam praeludia ad ipsam analyticam ; 

 speculationem de numeris et binomialum speciebus, de extractione 

 radicis quadratee e binomio piano, et quo plurimum sudavit (et illud 

 forte necquidquam) de extractione radicis cubicae e solido binomio, 

 usque ad exhaustionem viginti septem aut octo chartarum. Nam 

 solebat ad imitationem juris peritorum per chartas ab una parte exa- 

 ratas, et per articulas simul colligatas, distribuere seorsim diversa 

 documentorum suorum membra, ut ita homogenea unum in locum 



