APPENDIX, 



PROBLEMA 20. 

 ^Equationcm quadrimoniam 



a a a a b a a c + b c ft n -f /; < <l n 



caaa bdca + b cfn = b c df 



+ daaa cdaa b dfa 



-{-fa a a bfa a c dfa 



cf a a 



+ dfa a 



posito bc+df=bd+cd + bf+cf 

 ad binomiam aaaa bbbaaa 



bbcaaa bbbccc 



bccaaa = ~bb~+~bc+ cc 



cc caaa 



b + be + cc 

 sublatis reducere scilicet gradibus a et a a. 



PROBLEMA 21. 

 ^quationem quadrimoniam 



aaaa baaa -f bcaa -\- be da 



caaa bdaa + bcfa = bcdf 

 + da a a cdaa b dfa 

 + faaa bfaa cdfa 



cf a a 



+ dfa a 



posito d + / = b + c 



ad binoiniam aaaa bb a a ,, 



= bbc c 

 ccaa 



reducere, sublatis scilicet gradibus a et a a a. 



Istae sunt tres illae reductiones praeclare sequationis ejus quadrimo- 

 nise ad tres binomias, seu mavis generationes binomiarum, quic ad 

 resolutionem numerosam magis sunt accommodae, utpote qua 1 >int 

 minus afFectionibus oppressae. Quas quidem glossariis Harriot! forte 

 viderentur sufficere ad praxin suam exigeticam excercendum. 

 non istas similiter mihi sufficiunt ad facultatis specimen ut consultet 

 ne etiam paulo penitus rimasse Harriotica. Namrestat in ailvc i 

 ejus omissus modus secundus generandi binomiam aequationem pro- 

 blematis decimi noni ubi tolluntur gradus a a et a a a, idque ab ilia 

 sequatione quadrimonia qua describitur in propositione und; 

 sectionis secundae inter originales, nee locum sortita est inter reduc- 

 titias. 



Ut igitur accuratius de Harrioti dormitatione statuamus et simul 

 constet in mathematicis seque atque philosophicis a>quivoram g 

 rationem posse reperiri. Sic igitur se habet apud Harriotum in 



I 



