262 CRITIQUES AND ADDRESSES. [xi. 



proprie quod subsistit et habet esse : nam quod alteri adjacet, potius est 

 quo aliud est. Ex hac ergo parte, formse substantiates materiales non 

 fiunt ex nihilo, quia proprie non fiunt. Atque hauc rationem redd it 

 Divus Thomas 1 parte, quaestione 45, articulo 8, et quaestione 90, 

 articulo 2, et ex dicendis magis explicabitur. Sumendo ergo ipsum 

 fieri in hac proprietate et rigore, sic fieri ex nihilo est fieri secundum se : 

 totum, id est nulla sui parte praesupposita, ex quo fiat. Et hac ration e 

 res naturales dum de novo fiunt, non fiunt ex nihilo, quia fiuiit ex 

 praesupposita materia, ex qua componuntur, et ita non fiunt, secundum 

 se totse, sed secundum aliquid sui. Forrnae autem harum rerum, 

 quamvis revera totam suam entitatem de novo accipiaut, quarn antea 

 non habebant, quia vero ipsae non fiunt, ut dictum est, ideo neque ex 

 nihilo fiunt. Attamen, quia latiori modo sumendo verbum illud fieri 

 negari non potest : quin forma facta sit, eo modo quo nunc est, et antea 

 non erat, ut etiam probat ratio dubitandi posita in principio sectionis, 

 ideo addendum est, sumpto fieri in hac amplitudine, fieri ex nihilo non 

 tamen negare habitudinem materialis causse intrinsece componentis id 

 quod fit, sed etiam habitudinem causas materialis per se causantis et 

 sustentantis formam quae fit, seu confit. Diximus enitn in superioribus 

 materiam et esse causam compositiet formae dependents ab ilia : ut res 

 ergo dicatur ex nihilo fieri uterque modus causalitatis negari debet ; et 

 eodem sensu accipiendum est illud axioma, ut sit verum : Ex nihilo 

 nihil jit, scilicet virtute agentis naturalis et finiti nihil fieri, nisi ex 

 praesupposito subjecto per se concurrente, et ad compositum et ad 

 formam, si utrumque suo modo ab eodem agente fiat. Ex his ergo 

 recte concluditur, formas substantiates materiales non fieri ex nihilo, 

 quia fiunt ex materia, quse in suo genere per se concurrit, et iufluit ad 

 esse, et fieri talium formurum ; quia, sicut esse non possunt nisi affixse 

 materise, a qua sustententur in esse : ita nee fieri possunt, nisi earura 

 effectio et penetratio in eadem materia sustentetur. Et haec est propria 

 et per se differentia inter effectionem ex nihilo, et ex aliquo, propter 

 quam, ut infra ostendemus, prior modus efficiendi superat vim finitam 

 naturaliam agentium, non vero posterior. 



" 14. Ex his etiam constat, proprie de his formis dici non creari, sed 

 educi de potentia materise." * 



If I may venture to interpret these hard sayings, 

 Suarez conceives that the evolution of substantial forms 

 in the ordinary course of nature, is conditioned not only 

 by the existence of the materia prirna, but also by a 

 certain " concurrence and influence " which that materia 



1 Suarez > loc. cit, Dispnt. xv. ii. 



