APPENDIX. 



319 



No. VII. 

 ECLOGA PISCATORIA. 



(A METASTASIO, UT DICITUR.) 



Candida vitse, 

 Gaudia nescit 

 Ah miser ! ille, 

 Qui requievit 

 Littore nunquam 

 Moll is arena; 

 Pone reclinis ; 

 Grata Favoni 

 Quot micat ardens 

 Ignibtis aether 

 Unda relucet, 

 Fractaque Phcebes 

 ^Equore glauco 

 Ludit imago 

 Lactea, splendet 

 Sub tremebundo, 

 Lumine ponrus; 

 Et tua, Triton, 

 Buccina torta 

 Nocte silenti 

 Littora complet, 

 (Blanda palustris 

 Fistula cede, 

 Pan, licet Areas 

 Inflet avenam !) 

 Saxaque late 

 Reddere discunt 

 Doridos ignes, 

 Leucothoesve, 

 Vel Gnlatbeae 

 Grata Sicano 

 Furta sub antro, 

 Quae fovet nlnis 

 Acida Divum ; 

 Dumque natanti 

 Lumine langueus 

 Murmure leni, 

 Basia sugens 

 Compiimit arete 

 Pectore pectus 

 Aurea nymphe ; 

 Spretus arnutor 

 (Ardua moles) 

 Heu fremit atrox 

 Ore cruento, 



Quum levis aura, 

 Vespere sero 

 Fluctihus orta, 

 Flamine leni 

 Pectora mulcens 

 ^Equora crispat : 

 Nox ubi fuscis 

 Evolat alis, 

 Turn furibundis 

 Pas>ibus errans, 

 Sansjuinolentum 

 Luminis orbem 

 Saeve volutans 

 Singula lustrat, 

 Cernere si qua 

 P.ossit amantes. 

 Raptaque dextra 

 Pallida membra 

 Fulmihis instar 

 Fragehs heu ! heu [ 

 Vindice saxo. 

 Ergo age tandem 

 Spernere mitte 

 Gurgitis almi 

 Littora grata, 

 Gratior ipsa 

 Rustk-a Phylli, 

 Ipsa Dione, 

 Ipsa puelli 

 Arritenentis 

 Aurea mater, 

 Aurea quae nunc 

 Ore nitenti 

 Numina captat ; 

 Blanda marinae 

 Filia spuinae 

 Ed ta ponto est : 

 Nunc quoqne pontum 

 (/Ethere spreto) 

 Ibsppe revisens 

 Alite curru 

 Diva serenis 

 Lab tur undis, 

 Collaque olorum 

 Floribus atque 



