zelfde te verkrijgen, wat Gij bereikt hebt. Ik hoop, dat Gij mij 

 Uwe vriendschap ook verder niet zult onthouden. Het vele, dat ik 

 U verschuldigd ben, als gymnasiast, als student en als leeraar, zal 

 ik steeds in dankbare herinnering houden. 



Hooggeleerde Moll, ik hoop, dat Gij in dit proefschrift iets van 

 de methodische en zuiver wetenschappelijke behandeling van een 

 onderwerp terug moogt vinden, welke Gij steeds als eerste eisch 

 voor degelijk en vruchtdragend onderzoek aan ons hebt voorgehouden 

 en waarvoor Gij U zooveel moeite getroost hebt om ze Uwen leer- 

 lingen bij te brengen. 



U, overige Hoogleeraren der philosophische faculteit, wier colleges 

 en practica ik heb mogen volgen, ben ik zeer erkentelijk voor alles 

 wat ik van U heb geleerd. 



Hooggeleerde Heijmans, Kapteijn en van Wijhe, veel van mijn 

 vorming ben ik U verschuldigd. Als gast op Uw colleges heb ik 

 veel geleerd en ik hoop, dat Gij hiervoor een woord van dank wel 

 wilt aanvaarden. 



Mevrouw Kuenen, Uw zoo welwillend aangeboden hulp bij de 

 correctie van den Engelschen tekst, is door mij op hoogen prijs 

 gesteld. 



Uit vriendschap hebt Gij, Emil Gkuno, de moeilijke taak op 

 U genomen mijn studie te vertalen. Met voldoening kunt Gij op 

 Uw arbeid terugzien en Gij weet hoe zeer ik Uw werk waardeer. 



Aan mijn Vrouw heb ik mijn proefschrift opgedragen. Tusschen 

 de beslommeringen van huishouding en artsen-praktijk hebt Gij 

 tijd gevonden mij op velerlei wijzen te helpen en een gedeelte 

 van mijn manuscript te vertalen. Ook op deze plaats past hier- 

 voor een woord van dank. 



'sGravenhage, 7 October 1916. 



