Aan het einde gekomen van de bewerking van mijn proofschrift, 

 zie ik nog gaarne eons torug naar den 14d«n Augustus 1914. Midden 

 in den pas uitgebroken wcreldoorlog schoen het mij haast een bc- 

 spotting om met nicuwen moed aan een mij tota^I onbekend 

 onderwerp te beginnen. Ilet kwam mij soms wel wat dwaas voor, 

 om, waar tallooze, de gansche werold beroerende problemen ook mijn 

 aandaeht bezighielden, al de cnergie, die niet verbruikt werd door 

 myn meer dan 35 lesuren per week, te bestedcn aan de studie van 

 de plaatsing der harm op de rupsen. 



Mocht ik hierdoor wel eens wat terneergodrukt worden, dan kwam 

 te juister tijd een Uwer opwekkende brieven, Hooggeleerde van 

 Bemmelen, om mij weer met lust aan het werk te doen gaan. Nu 

 ik mijn arbeid, naar ik hoop voorloopig, heb afgesloten, en ik de 

 met U gevoerde correspondentie nog eens doorlees, nu wordt het 

 mij weer duidelijk, dat veel wat ik geheel als eigen werk beschouwde, 

 toch zijn ontstaan te danken heeft aan Uw belangstellende vragen. 

 Ik hoop, dat Gij niet alleen als Promotor bij de bewerking mijner 

 dissertatie, maar ook later, mij Uw welgemeende raadgevingen en 

 hartelijke belangstelling zult blijven schenken. Voor de hulp, mij 

 bij dit w^erk verleend, voor Uw uitstekende raadgevingen bij het 

 vertalen in het Engelsch, en voor de gelegenheid, mij door U ge- 

 schonken, om zelf te ondervinden „hoe wetenschap gemaakt wordt" 

 ben ik U ten zeerste dankbaar. 



Hooggeleerde Bonnema, als gymnasiast van nauwelijks dertien 

 jaren kwam ik reeds onder Uw leiding. De groote liefde voor de 

 natuurlijke historic in haar geheelen omvang, die Gij bij Uw leer- 

 lingen opwekte, heeft velen ertoe gebracht om deze wetenschap tot 

 het vak hunner keuze te maken. Waar ik nu reeds eenige jaren 

 als leeraar Uw lessen in praktijk breng, daar streef ik ernaar het 



