krzyżowania brane były wszystkie typy kwiatów. Zawiązywanie owo- 

 ców zarówno na krzakach wielopostaciowych, jak 1 na P. (jr im dl flora 

 odbywało się łatwo, to też w r. 1918-ym otrzymałam z tycłi krzyżó- 

 wek znaczną ilość, nasion. 



Pierwsze pokolenie mieszańców było cłiarakterystyczne. Składało 

 się z siedemdziesięciu przeszło roślin, pocłiodzącycłi ze skrzyżowania 

 P, qrandfflora z dwoma krańcowemi typami kwiatów pierwszej rasy 

 wielopostaciowej, oraz z pięćdziesięciu mniej więcej roślin krzyżówki 

 tej rośliny z obu typami kwiatów drugiej rasy wielopostaciowej. Wy- 

 gląd roślin F^ niezależny był od typów kwiatów krzyżowanycłi; bez 

 względu na to, czy rośliny F^ pocłiodziły od kwiatów lejkowatycłi. czy 

 też od wązkicti grzbiecistycłi, były one wszystkie identyczne. Naogół 

 F^ krzyżówki P. (/rand/flora z obu rasami wielo oostaciowemi było 

 jednakowe: wszystkie rośliny posiadały wielkie korony /\ (jrimdiflora 

 z niezwiększoną skalą wahań. Stąd u niosek, że wielka korona 7"* gian- 

 dlflora dominuje nad małą koroną P. uwlacca, zaś jednopostaciowość 

 kwiatów (węższa skala wahań) dominuje nad wielopos*aciowością. Na- 

 wet barwa kwiatów w obu krzyżówkach była jednakowa: odpowiadała 

 ona barwie kwiatu P. fp-ondi flora, identycznej z barwą normalnych 

 kwiatów pierwszej rasy wielopostaciowej. Druga rasa wielopostaciowa 

 różni się właściwie od pierwszej w barwie kwiatu tylko brakiem fiole- 

 towego podłoża, które zostaje wprowadzone do roślin F^ przez P. ^ran- 

 diflora, w obu krzyżówkach więc występują kwiaty czerwono-fioletowe. 



Rośliny F^ okazały się trudne bardzo do rozmnożenia. Pierwot- 

 nie próbowałam otrzymać nasiona drogą samozapylenia, co jednak nie 

 dało wcale rezultatu, później więc stosowałam metodę obcozapylenia 

 w obrębie każdego numeru, tj. roślin pochodzących z nasion jednego 

 owocu. W ten sposób obserwowałam dość szybkie i łatwe zawiązywa- 

 nie owoców, ale niestety w ogromnej większości było to tylko zjawisko 

 t. zw. plienospennii (2) W jednych owocach zalążki nie zostały wogóle 

 pobudzone do rozwoju, w innych, gdzie nasiona były pozornie wy- 

 kształcone normalnie, okazała s ę większość ich znaczna niezdolna do 

 kiełkowania. Z tego powodu musiałam zrezygnować ze znacznej części 

 materjafu, gdyż potomstwo poszczególnych roślin składało się zaledwie 

 z 7 — 15 osobników. Opracowałam zatem w F, tylko krzyżówkę /*. /;nin- 

 diflora z rasą wielopostaciowa o węższej skali wahań, gdzie rozpo- 

 rządzałam niezbyt wielkim wprawdzie, ale wystarczającym materjalem, 

 aby móc zorjentować się w zagadnieniach postawionych. 



W F2 krzyżójvki tej wystąpiły nowe zupełnie kombinacje czyn 

 ników, oraz zostały odtworzone kombinacje już spofvknne Roślinv 



37 



