postaciowości, względnie wielopostaciowości, odpowiadające obu formom 

 rodzicielskim, środkowe zaś przedstawiają nowe kombinacje tych czyn- 

 ników. Stosunki liczbowe dadzą się uzasadnić przypuszczeniem, że po- 

 między obu allelomorfami pozytywnsmi, wniesionemi przez tę samą 

 roślinę P. grandiflora, tj. pomiędzy czynnikiem wielkiej korony i jej 

 jednopostaciowości, istnieje częściowe przyciąganie, podczas gdy w ra- 

 sie wielopostaciowej występuje takież przyciąganie między allelomor- 

 fami negatywnemi. Oba allelomorfy pozytywne zatem występują za- 

 pewne w tym samym chromozomie gamet P. grandiflora, allelomorfy 

 negatywne zaś — w odpowiednim chromozomie rośliny wielopostaciowej 

 P. violace,a: rozdział czynników może nastąpić tylko wskutek wymiany 



TABELA I. 



(croHshig over) (3). Nie wszystkie więc rodzaje gamet tworzą się tu 

 w jednakowej liczbie: częściej tworzą się gamety z pierwotnemi kombi- 

 nacjami cech rodzicielskich, niż z nowem ugrupowaniem allelomorfów. 

 Liczby doświadczalne najwięcej zbliżają się do stosunku, w którym 

 siła przyciągania wynosi 6:1:1:6 (tabela Ns 1). 



Z powyższego wynika, że czynnik wielopostaciowości, 

 ustępujący w stosunku do swego allelomorfu, czynnika 

 jednopostaciowości, przekazywany jest zgodnie z pra- 

 wami mendelizmu. Ponieważ jednak istnieje tu czę- 

 ściowe przyciąganie z czynnikiem małej korony, przy 

 jednoczesnem częściowem odpychaniu z czynnikiem 



42 



