spotkaliśmy się ze zjawiskiem mendlowania intensywności barwy ko- 

 rony, lecz w linji 19/27 ustalony został odmienny stosunek kwiatów 

 intensywnie zabarwionych do bladych (3 : 1). Dla uzgodnienia rezul- 

 tatów rozszczepienia obu linji słusznem wydaje mi się przypuszczenie. 

 że w poprzednio omawianej linji 19/27, jeden ze współdziałających 

 czynników intensywności zawarty był w całej linji homozygotycznie, 

 lecz działanie jego bez drugiego czynnika jest słabe, drugi zaś czynnik', 

 zawarty heterozygotycznie w roślinie F^ wystąpił w », , jej potomstwa 

 i mógł łącznie z drugim czynnikiem wzmocnić u tyluż roślin barwy kwiatów. 



IX. Potomstwo osobników F^ o kwiatach żółto-zielonych. 

 Osobniki drugiego pokolenia mieszańców, posiadające w koronie 

 chlorofil, jak roślina macierzysta Nicotiana Langsdorffii, nie tworzą 

 grupy jednolitej, lecz różnią się od siebie, nieraz bardzo znacznie, 

 intensywnością zabarwienia kwiatu. Jedne z nich posiadają żółto-zielo- 

 ną barwę, odpowiadającą w przybliżeniu barwie kwiatu N. Langsdorffił, 

 inne mają odcienie jaśniejsze, aż do kremowo-zielonych, które posia- 

 dają w koronie nieliczne ziarna chlorofilu, co stwierdziłam, badając 

 skrawki takich kwiatów pod mikroskopem. Z pomiędzy roślin F^ wy- 

 brałam cztery, różniące się nieco od siebie odcieniem barwy zielonej, 

 i przeznaczyłam je do rozmnożenia przez samozapylenie przy ścisłej 

 izolacji. Pomiędzy potomstwem czterech wybranych roślin zachodziły 

 różnice dość znaczne; wprawdzie wszystkie cztery linje rozszczepiły 

 się na osobniki o kwiatach zielonych (ciemniejszych, lub jaśniejszych) 

 oraz białych, lecz stosunki liczbowe przedstawiały się niejednakowo 

 w poszczególnych linjach: w pierwszej rozszczepienie zbliża się do sto- 

 sunku 3 : 1 z lekką przewagą roślin zielono kwitnących, lecz odchylenie 

 leży w granicach błędu średniego (8). W dwóch następnych linjach od- 

 chylenie jest większe; ostatnia zaś linja daje stosunek, zbliżony do 

 stosunku genetycznego 15 : 1. 



Linja 3/34 składała się z dwudziestu osobników o kwiatach zielo- 

 nych, ciemniejszych i jaśniejszych, oraz pięciu biało kwitnących roś- 

 lin, co daje stosunek barwnych do białych ^ 3.2 : 0,8 zamiast 

 3 + 0.34 : 1 + 0,34. 



Linja 21/32 składała się ze stu piętnastu roślin o kwiatach zielo- 

 nych, oraz 19 roślin o kwiatach białych, co daje stosunek barwnych 

 do białych = 3,43 : 0,57 zamiast 3 + 0,17 : 1 +0.17. 



Linja 13/54 składała się z 65 roślin zielono kwitnących i 13 bia- 

 ło kwitnących, co daje stosunek barwnych do białych — 3.34 ; 0.66 

 zamiast 3 i- 0,24 : 1 + 0,24. 



73 



