spotykamy nigdy osobników o kwiatach zabarwionych zielono wewnątrz, 

 a białych zewnątrz; jeśH zielone zabarwienie występuje na powierzchni 

 wewnętrznej, musi ono też być obecne i zewnątrz. Ten fakt zdaje się 

 przemawiać za przypuszczeniem, że w grupie Z-^ jeden z czynników 

 (^) wywołuje barwę zieloną na zewnętrznej powierzchni kwiatu, drugi 

 zaś (W) w obecności pierwszego rozprzestrzenia go i na we- 

 wnętrzną powierzchnię korony. Chociaż najczęściej oba te czynniki (two- 

 rzące razem grupę Z^} występują łącznie, tj. w jednym chromozomie 

 i zapewne obok siebie, to -jednak zrzadka mogą, widocznie naskutek 

 crossing-over, ulec rozdzieleniu. Roślina K2 5, posiadająca w swoim 

 składzie pierwszy czynnik (E) homozygotycznie, drugi zaś (W) hete- 

 rozygotycznie. musiała zapewne powstać ze zlania się dwóch gamet, 

 z których jedna zawierała chromozom z czynnikami EW (= całą 

 grupą Z^), druga zaś — chromozom z czynnikami Eiv. Przy tworze- 

 niu gamet i następującem w roślinie N2 5 samozapyleniu, na cztery 

 kombinacje powstaje jedna o składzie EEww. Jest to właśnie roślina 

 o kwiatach blado-zielonych zewnątrz, a białych wewnątrz. Pozostałe 

 trzy czwarte potomstwa mają barwik zielony rozmieszczony obustronnie. 



Oprócz czynników, warunkujących obecność ziarn chlorofilu w ko- 

 ronie, roślina E^ musiała zawierać w swoim składzie genetycznym 

 również czynniki, warunkujące występowanie barwików antocjanowych 

 w kwiecie. Barwa czerwono-fioletowa rozmieszczona jest w koronie 

 rośliny E^ tylko od strony wewnętrznej w naskórku; w całej linji 

 5/57, o ile roślina posiada wogóle antocjan w kwiecie — jest on za- 

 wsze zlokalizowany w tej samej warstwie korony. Czynnik, rozmie- 

 szczający barwiki antocjanowe w naskórku, występuje tu więc homo- 

 zygotycznie, mendlują zaś czynniki, warunkujące barwę kwiatu. 



Z nich czynnik E, wywołujący fioletową barwę korony i bę- 

 dący niezoędnem podłożem dla czynnika C, zmieniającego ją w czer- 

 woną, zawarty był heterozygotycznie w roślinie E^, gdyż rozszczepie- 

 nie jej potomstwa wykazuje około ^j^ osobników o kwiatach z barwi- 

 kiem antocjanowym, ^/\ zaś — bez niego. Ten barwik antocjanowy 

 jest jednak we wszystkich roślinach, w których wogóle występuje, 

 zawsze barwikiem czerwono-fłołetowym, co wskazuje, że czynnik G 

 zawarty był w całej linji homozygotycznie, i ujawnia się wszędzie tam, 

 gdzie jest podłoże E. Nadto przypuszczam tutaj rozszczepienie 

 dotyczące czynnika, względnie czynników, wywołujących intensywne 

 zabarwienie korony, gdyż część roślin posiada zabarwienie kwiatów 

 jaskrawe, część zaś — blade. Barwa jaskrawych kwiatów jest zbyt 

 intensywna, aby mogła być wywołana obecnością jednego tylko z obu 



82 



