barwik przebija nieco nazewnątrz w miejscach, gdzie korona posiada 

 najmniejszą grubość, czyli w jej górnej części; w ten sposób powstają 

 kwiaty barwne wewnątrz, zewnątrz zaś półbarwne. W rozszczepieniu 

 takiej rośliny, jeśli jest ona heterozygotą, występują trzy fenotypy 

 P R, p R lub Pr, oraz pr w stosunku liczbowym 9:6 (=3-|-3):l. 



Zasadniczym barwikiem antocjanowym, który występuje w koro- 

 nie N. Sanderae, jest fioletowy, wywołany przez czynnik F w obec- 

 ności jednego przynajmniej z dwóch rozmieszczających barwik czynni- 

 ków P i R; w nieobecności zaś czynnika F komórki wewnętrznej 

 powierzchni korony nie posiadają wogóle soku barwnego. Czynnik G 

 zmieniający barwę fioletową w czerwoną, działa tylko w obecności F. 

 Rośliny o składzie genetycznym fC posiadają kwiaty białe wewnątrz. 



Czynniki Ą I^ wzmacniają barwę kwiatów czerwonych i fioleto- 

 wych. W nieobecności ich, w zygotach, posiadających i^ i^ kwiaty są 

 pastelowej barwy, — obecność zaś jednego tylko z dwóch czynników 

 wzmacnia barwę bardzo nieznacznie, natomiast pełny efekt występuje, 

 gdy oba czynniki intensywności są razem w zygocie. 



A zatem intensywna barwa czerwono-fioletowa wewnętrznej po- 

 wierzchni korony jest uwarunkowana przez sześć par czynników ge- 

 netycznych. Prócz nich występują dwa czynniki, warunkujące barwę 

 zewnętrznej powierzchni korony, oraz jej rurki. 



Czynnik N wywołuje nalot ceglasto-czerwony na rozchylonej 

 części zewnętrznej powierzchni korony, niezależnie od tego, czy we- 

 wnętrzna powierzchnia jest zabarwiona, czy też biała. W obecności 

 tego tylko czynnika rurka korony jest zielona ze słabym nalotem 

 antocjanowym. Czynnik N ujawnia się zupełnie niezależnie od grupy 

 czynników, wywołujących barwę strony wewnętrznej korony. 



Czynnik T rozprzestrzenia mocny nalot barwny z części rozchy- 

 lonej zewnętrznej powierzchni korony również na rurkę kwiatową, 

 która w nieobecności tego czynnika posiada ślady barwika, w jego 

 obecności zaś ma zabarwienie intensywne. Czynnik T ujawnia się 

 tylko w obecności N. 



Naskutek krzyżowania wyłoniły się w jPg nowe formy, uboższe 

 genetycznie, przedstawiające różne kombinacje czynników wyżej wy- 

 mienionych. Były to przeważnie heterozygoty, których rozszczepiające 

 się potomstwo dało możność określenia ich składu, oraz pozwoliło 

 wyodrębnić szereg jednostek genetycznych, których jednoczesna obec- 

 ność w zygocie warunkuje pełne zabarwienie korony N. Sanderae. 



Najuboższemi genetycznie są zygoty o kwiatach czysto-białych 

 z obu stron i nie zawierające żadnego z wyżej wymienionych allelo- 



108 



