376 



APPENDIX. 



NO. VII, 



No. VII. 

 ECLOGA PISCATORIA. 



[A METASTASIO, 

 CANDIDA vitae 

 Gaudia nescit 

 Ah miser! ille, 

 Qui requievit 

 Littore nunquam 

 Mcllis arenas 

 Pone reclinis ; 

 Grata Favoni 

 Quum levis aura, 

 Vetpere sero 

 Fiuctibus ort a. 

 Flamine leni 

 Pectore muleens 

 iEquora crispat: 

 Nox ubi fuscis 

 Evolat alls, 

 Quot micat ardent 

 lenibus aether 

 Unda relucet, 

 Fractaque Phoebes 

 iEauore glauco 

 Ludit imago 

 Lactea, splendet 

 Sub tremebundo 

 Lumine pontus. 

 Et tua, Triton, 

 Buccina torta 

 Nocte silenti 

 Littora complet, 

 (Blanda palustris 

 Fistula cede, 

 Pan, licet Areas 

 Inflet avenam!) 

 Saxaque lat^ 

 Reddere discunt 

 Doridos ignes, 

 Leucothoesve, 

 Vel Galatheee 



ut (licit nr.\ 



Grata Sicano 

 Furta sub antro, 

 Quee fovet ulnis 

 Acida Divum; 

 Dumque natanti 

 Lumine languens 

 Murmure leni, 

 Basia sugens 

 Comprimit arete 

 Pectore pectus 

 Aurea nymph^ ; 

 Spretus amator 

 (Ardua moles) 

 Heu fremit atrox 

 Ore cruento, 

 Cunctaque late 

 Voce tonanti 

 Semifer implet: 

 (Scylla relatrat 

 . I it M. i remugit) 

 Turn furibundis 

 Passibus errans, 

 San guinolen turn 

 Luminis orbcm 

 Seeve volutans, 

 Singula lustrat, 

 Cernere si qua 

 Possit amantes, 

 Raptaque dextra 

 Pallida membra 

 Fulminis instar 

 Fragens heu ! heu ! 

 Vindice saxo. 



Ergo age tandem 

 Spernere mitte 

 Gurgitis almi 

 Littora grata, 

 Gratior ipsa 



