236 THE LIFE AND LEGEND OF MICHAEL SCOT 



philosophia prima, sive scientia prima divina. Postquam 

 autem auxilio Dei explevimus tractatum scientiarum 

 logicalium et naturalium et doctrinaliunij convenientius 

 est accedere ad cogitationem intentionum spiritualium.' 



p. 78 recto. The Metaphysica end here with the words : ' quia 

 ipse est rex terreni mundi, et vicarius dei in illo. 

 Completus est liber. Laudetur deus super omnia 

 , . . quern transtulit diaconus gundissalui archidyaco' 

 thole ti de arabico in latinum.' 



p. 78 verso. ' Incipit liber primus Avicennae de anima et 

 dicitur sextus de naturalibus. Eeverentissimo thole- 

 tanae sedis archiepiscopo et yspaniarum primati Jo- 

 hannes Avendaut israelita philosophus gratiam et vitae 

 futuris obsequium.' . . . ' Incipiunt capitula totius libri. 

 Liber iste dividitur in partes.' . . . ' Ordinatio librorum 

 Avicennae. lam explevimus in primo libro.' . . . 



p. 79 recto. 'Capitulum 1. Dicemus ergo . . .' The De 

 Anima closes on 



p. 114 verso, with these words: 'sicut postea scies cum 

 loquitur de animalibus. Explicit sextus naturalium 

 Avicennae. Deo gratias et nunc et semper Amen. Qui 

 scripsit hunc librum Dominus benedicat ilium. Ffinito 

 libro sit laus et gloria Christo. Incipit sermo de 

 generatione lapidum Avicennae. Terra pura non fit 

 lapis quia continuationem non facit.' The second 

 chapter is : ' De generatione montium ' and the third 

 'De generatione corporum mineralium.' In the latter 

 chapter occurs the curious passage : ' Sciant autem 

 artifices alkimiae . . . et salem amoniacum ' which we 

 have translated on p. 74. 



p. 115 recto. The short tract on minerals closes at the foot of 

 this page with the words : ' exhibere res quaedam 

 extraneae. Explicit vere.' 



p. 115 verso, is blank. 



p. 116 recto. 'De animalibus Avicennae. Frederice, roma- 

 norum imperator, domine mundi, suscipe devote hunc 

 librum michaelis scoti ut sit gratia capiti tuo et torques 

 collo tuo. Incipit abbreviatio avicennae super librum 

 animalium aristotelis. Et animalia quaedam communi- 

 cant in membris, sicut equus et homo.' The treatise 

 closes on 



p. 158 recto, in the usual way: 'sed de dentium utilitatibus 



