Nova genera et species TU. 495 



feriores ex axillis enphyllornm abeuntes; pedicelli 4 — 8 mm. longi. Calyx 

 5 — 7 mm. longus, in statu compresso G — 7 mm. latus, pulverulento-pilosus. 

 Corolla e luteo purpurascens (ex Plum.). bruneo-flava (ex Buch), flavo- 

 aurantiaca (ex Picarda), 5,5 — 6 cm. longa; tubus in statu compresso ad 

 basin 3,5 — 4 mm., superne 9 — 10 mm. latus, extrinsecus praeter basin 

 glabram pulverulento-pilosus et minute lepidotus, intus ad staminum inser- 

 tionem pubescens, caeterum usque ad faucem glaber; lobi labii inferioris 3 

 subaequales , obovati v. anguste obovati, antice pleruinque leviter et late 

 emarginati, revoluti, tubo er. 4-plo breviores, labii superioris 2 usque ad 

 medium inter sese connati, margine lato recurvi, anticis subaequilongi v. 

 paullo longiores, omues utrinque puiverulento-pilosuli. Stamina e tubo 

 corollae 10 — 12 mm. supra ejus basin abeuntia; filamenta glabra 3,5 — 

 4,5 cm. longa, longiora e tubo er. 1 cm. longo exserta; antherarum loculi 

 4 mm. longi; staminodiuni er. 1cm. longum. Discus 4 mm. crassus, 3 mm. 

 altus. Ovarium lepidotum. Stigmata antheras plerumque paullo superantia, 

 4 mm. longa, obtusa. 



Hab. in Haiti in montibus prope Jeremie: Picarda n. 1319, prope 

 Gonaives ad Grande roqne 250 m. alt. ad sepes, m. Majo flor.: Buch 

 n. 352. 



Obs. T. Fronde adulta et calyce formis Macrodisci lactiflarae (Vahl) 

 Bureau pachyphyllis (e. gr. Eggers n. 1645 ad Puerto- Plata lectae) simillima, 

 quae nonnisi foliolorum nervo medio subtus glabro discerni possunt, sed corollis 

 staminibusque exsertis toto coelo abhorrens. 



Obs. II. Quanquam planta Plumieriana ex icone atque descriptione 

 Lamarckiana a Picardaeana et Buchiana floribus axillaribus solitariis (veris. 

 infimis panniculae tantum a cl. Plibiier delineatis), cirrhis simplicibus (veris. 

 apice ti'ifido praeterviso) , calyce manifeste dentato (fortasse errore cl. Bur- 

 MANNi, qui icones Plumierianas saepissime ex Triana et Planchon incorrecte 

 reddidit) recedere videtur, omnes plantas indicatas specifice identicas esse 

 mihi persuasum est. 



Tabel)uia obovata Urb. (n. sp.) ramis hornotinis minnte lepidotis, 

 caeterum glabris; foliis simplicibus, 2 — 5 mm. longe petiolatis, obovatis, 

 basi obtusis v. acutatis, antice rotundatis, brevissime apiculatis, nunc 

 leviter emarginatis, 1,5 — 3 cm. longis, 1—2 cm. latis, utrinque lepi- 

 dibus parvis dense obsessis, rigide coriaceis; floribus (unicum tantum 

 vidi) juxta ramorum apicem abeuntibus, pedicellis 5 mm. longis; calyce 

 tubuloso fere 10 mm. longo, 3 mm. crasso, unilateraliter lobuni soli- 

 tarium ovatum emittente, latere altero inaequaliter crenato; corolla 

 rubra, 4 cm. longa, glabra. 



Arbor 3,3 — 5 m. alta. Rami vetustiores teretes grisei, cicatricibus 

 foliorum delapsorum parvis sed crebris v. densissimis tuberculati, er. 2 mm. 

 crassi, hornotini duplo tenuiores perbreves. Folia in apice ramorum con- 

 ferta, inferiora squamiforraia linearia, caetera evoluta, petiolis supra leviter 

 bisulcatis, sub apice articulatis, nervo medio supra plus minus impresso, 

 lateralibus utroque latere 4-5 sub angulo CO — 70^ abeuntibus, supra 

 parum, subtus magis prominulis, non v. obsolete anastomosantibus , margine 

 integre plana v. parum recurva. Calyx in sicco bruneus, dense et minute 



