28 



cellen in een organisme, behalve het vermogen, om zich 

 door deeling te vermeerderen, bovendien nog het heel 

 andere vermogen bezitten om aan alle waarneming ont- 

 snappende gemmulae of pangenen af te zetten, zóó dat elke 

 eigenaardigheid van de organische structuur, in één van die 

 gemmulae het middel tot voortplanting bezit. Zoo zouden er 

 dus afzonderlijke gemmulae voor elke bijzonderheid van ons 

 lichaam en voor eiken trek van onzen geest in ons omzwerven, 

 en telkens zou een compleet stel van zulke gemmulae den weg 

 naar het sperma of ovum weten te vinden, ten einde op die 

 wijs de gezamenlijke eigenschappen van den teler op het 

 nieuwverwekte individu over te brengen. Zelfs zouden volgens 

 Darwin, nog overcompleete gemmulae in latenten toestand met 

 het complete stel meegaan, om eerst twee of drie geslachten 

 later uit te komen en zoo de verschijnselen te geven van het 

 Atavisme. Doch hoe hoog Darwin's autoriteit ook stond, en 

 niettegenstaande Brooks nog getracht heeft deze pangenesis- 

 theorie te volmaken, zulk een uitdenksel was den meesten toch 

 al te kras. Het werd terstond bij de publicatie door bijna alle 

 deskundip^en als onhoudbaar verworpen, en ontving zoo men 

 zegt van Galton voor goed den doodsteek door zijn transfusie- 

 experimenten op het konijn. Niemand heeft, met het sterkste 

 microscoop, dan ook ooit iets van die verbeelde pangenen 

 waargenomen, en ook al ontdekten die gemmulae zich ten slotte 

 aan nog sterker gewapend oog, dan nog zou hun groepeering 

 tot een compleet organisch stel nooit mechanisch te verklaren 

 zijn, en alzoo met heel deze hypothese voor de monistisch-mecha- 

 nische Evolutie-theorie geen speldeknop gewonnen zijn. 



Haeckel viel Darwin's verzinsel dan ook voetstoots aan, en stelde 

 er zelf in 1876 de theorie der Peyigencsis voor in de plaats. Hij gaat 

 daarbij uit van zijnPlastidulen-hypothese,d. i. van de onderstelling 

 dat het plasma dat overgaat van teler op teelt, uit tal van plas- 

 matische moleculen bestaat, dat deze plastidulen van een waterbel 

 omhuld zijn, dat aan elke plastidule daardoor een bijzondere 

 golving eigen is, en dat in deze eigenaardige golvingen of be- 

 wegingen, die mét het plasma worden overgedragen, de 

 mechanische oorzaak ligt van het gelijksoortige tusschen teler en 



