^3 



Juist stuit de Evolutieleer op de feiten. Of zijn niet de vertebrata 

 syminclrisck aan^^elegd ? ICn indien nu depigmentvlek links, altoos 

 verzeld gaat van een pigment vlek rechts, en door gelijk proces uit 

 beide pigmentvlekken een schier analoog oog ontstaat, van waar 

 komt het dan, dat twee geheel onafhankelijke ,,variations- 

 inkrementen," in juiste proportie en zuiver symetrisch, tot gelijk 

 resultaat hebben geleid ? Hier kan de r*//;/ der mechaniek geen 

 antwoord geven. Hier is geen vrije variatie, maar een variatie 

 die beide malen aan een zelfden determinant of wet of regel 

 is onderworpen, en mechanische variatie door vSelectie laat 

 immers geen praeformeerenden regel toe. 



Van het niU als het uitsluitend motief tot Selectie moet het- 

 •zelfde worden gezegd. Zeker, het laat zich verstaan, dat een 

 met twee vleugels gewapend individu uit ongevleugelde 

 ouders en naast vleugellooze broeders en zusters geboren, 

 hierin een ongemeene voorkeur zou bezitten, en dat deze ge- 

 vleugelde eenling kans had, het in the struggle for life van 

 zijn vleugellooze concurrenten te winnen. Maar zoo stelt 

 de Evolutie-theorie het niet. Eerst zijn er niet twee vleu- 

 gels, maar niets dan twee schier onzichtbare stompjes 

 of bultjes, waaruit later de vleugels links en rechts moeten 

 opduiken. Wat nut heeft nu voor dien vleugelcandidaat 

 dit paar kleine bultjes? En hoe kan dit paar bultjes hem in 

 the struggle for life den voorrang boven den bultelooze 

 geven? Eer, zou men zeggen, moeten die twee onoogelijke 

 stompjes op den rug hem bij de sexual-selectie achteruit heb- 

 ben gezet. Wat èn Darwin èn zijn aanhangers hierop geant- 

 woord hebben, is dan ook verre van bevredigend. Doch neem 

 aan dat hun beweren bij de vleugelstompjes nog doorgaat, en 

 dat voor andere variatiën, waarbij geen nul te constateeren valt, 

 Darwin's hypothese van de Correla{io7i een uitweg opent, tot h is 

 daarmee nog op verre na niet alles verklaard. Dr. Romanes, 

 vurig Darwinist als hij is, erkent zelf, dat b.v. het electrisch 

 apparaat bij den rog (niet den torpedo of sidderrog, maar den 

 gewonen rog of raja bedoel ik) veel te zwakken stoot afgeeft, 

 om den visch bij verweer tegen vijanden gebaat te hebben^ 

 en dat we hier alzoo voor een uiterst gecompliceerd ver- 



3 



