34 



schijnsel staan, dat niet door Selectie kan verklaard worden, i) 

 Met de fossiele wereld staan de Evolutionisten zelven verlegen 

 De oogst die dusver werd ingezameld, is vergeleken bij wat 

 zich verwachten liet, zoo bijster schraal. Eer zich de voltooide 

 adelaaiswiek uit het eerste bultje ontwikkeld had, moeten 

 er duizenden en duizenden van jaren adelaarscandidaten ge- 

 leefd hebben met vleugelbobbeltjens eerst, toen met kleine 

 beginsels van pennen, daarna met uitgroeiende vleugels, 

 tot eindelijk de koninklijke wiek volgroeid was. Men 

 zou dus verwachten in de catacomben der fossiele wereld bij 

 menigte exemplaren van voor een kwart en voor de helft 

 volgroeide adelaarswieken, en zoo van alle plant- en diersoort 

 een gansche heirschare van overgangsvormen te zullen vinden. 

 Immers, prent het u wel in, die overgangsvormen zijn niet snel 

 voorbijgegaan, maar hebben naar het stelsel duizenden, zoo niet 

 tienduizenden van jaren geduurd en in millioenen van exemplaren 

 bestaan. JMaar de uitkomst stelt bitter te leur. De Darwinisten 

 zelven vinden geen woorden genoeg, om de ,,,Lückenhaftigkeit" 

 der begraven levenswereld te beweenen. Van niet één soort 

 is, wat naar een genealogie ook maar zweemt, aan het licht 

 gekomen. En het pijnlijke van deze woonde plek komt niet sterker 

 uit dan in den ophef waarmee men zich telkens weer beroept 

 op den gevonden genealogischen overgangsvorm van het paard, 

 althans wat zijn hoef uit den middelteen betreft. 



Nog slechter staat het met het beroep op de kunstteelt. 

 Die interessante teelt toch slaagt er wel in variatiën óümen 

 den kring van eenzelfde soort te telen, maar nog nimmer is 

 door kunstteelt een dier uit zijn eigen soort in een hooger soort 

 overgeleid of een nieuw soort dier tot aanzijn geroepen. Dat 

 elke species binnen zekeren kring het vermogen bezit, om een 

 veelheid van variëteiten te ontplooien, wist men ook vroeger, 

 en is door de kunstteelt slechts te rijker bevestigd, en niets belet 

 ons aan te nemen, dat op gelijke wijze ook de natuur, door 

 utiliteits-selectic, haar oorspronkelijke uniformiteit van species 

 in pluriformiteit heeft omgezet. Zelfs in de wereld der bacteriën 



l) ROMANES o. 1. I. p. 432. 



