35 



houden de kundigste bacteriologen staande, dat de afleiding 

 van de species uit één grondtype ondenkbaar is. Maar juist 

 daarom kan de Evolutieleer aan de kunstteelt geen steun 

 hoegenaamd ontleenen. Immers wat zij beweert is tiiet, dat 

 het soort binnen eigen kri)io^ maar dat het ééne soort in 

 het andere soort gevarieerd is. En hiervoor juist levert de 

 kunstteelt het bewijs niet. 



Zoo kon ik voortgaan den stoet van bedenkingen nog in 

 lange reeks voor u voorbij te voeren. Doch al verbiedt de tijd 

 dit, overmits anders de critiek uit aesthetisch, ethisch en 

 religieus standpunt niet aan het woord zou komen, toch mag 

 over tweeërlei nog een kort woord hier niet ontbreken : eerst 

 over Darwin's gecoördineerde motieven, dan over de creatio 

 aequivoca. Darwin's vondst blonk in den glans van klaarheid en 

 eenvoud, toen hij aanvankelijk de natural selection als eenig 

 motief van evolutie aanprees. Doch juist op die bewering zag 

 Darwin zelf zich genoodzaakt terug te komen, en haar onder 

 erkenning van zijn ongelijk te laten varen. De physiologisch 

 indifferente structuurgegevens zijn door de natural selection 

 niet te verklaren. En sinds nam Darwin zelf naast dit mecha- 

 nische motief, als coördinate motieven, de correlation, de 

 sexual selection en de isolation op, waarvan althans de beide 

 eersten elke poging om ze mechanisch te verklaren tarten, en 

 luide om organische verklaring roepen, doch dan ook daardoor 

 het oorspronkelijk beweren logenstraffen en geheel de theorie 

 in haar wortel aantasten. — En nu nog ten slotte een kort woord 

 over het omne vivum ex ovo. De Evolutie-theorie, het spreekt 

 van zelf, kan niet uitgaan van een geschapen groep Moneren, 

 waaruit door Selectie allengs cytoden en kernccllen als protisten, 

 en wat uit deze allengs is opgebouwd, voortkwamen. Dan 

 toch bleef het uitgangspunt een iüonde>\ en de klove tusschen de 

 anorganische en de organische wereld absoluut. Ze moet dus 

 stellen dat de Moneren uit eiwitachtige koolstofverbindingen 

 chemisch ontstaan zijn, of wilt ge dat chemisch het leven op- 

 kwam uit het levcnlooze. Talloos zijn dan ook de pogingen 

 die zijn aangewend, om die vondst aller vondsten aan het licht 

 te brengen, maar zonder onderscheid zijn ze op een jammerlijk 



