54 



schap op de kerken worden overgedragen. Maar even beslist 

 moet van den anderen kant gewaakt, dat we in tijden van 

 gevaar, den machtigen steun niet derven, die de kerken ons 

 voor het behoud van ons beginsel bieden kunnen, en gewaakt 

 meer nog, dat bij óns opkomend bederf geen schade berokkene 

 aan de Kerke Gods. Maar ook al verklaart zich uit het hachlijk 

 karakter van dit probleem de aarzeling om het voetstoots op 

 te lossen, toch eischt de ernst der zaak dat we niet rusten 

 zullen, eer de goede oplossing gevonden is. En het zij van 

 Hem, die de geesten leidt, afgebeden, dat die oplossing niet 

 te lang moge toeven. 



Van de benoeming van den oudsten in dienst zijnden onzer hoog- 

 leeraren tot doctor honoris causa in de rechten aan de oudste 

 Calvinistische hoogeschool in Noord-Amerika, die te Princeton, 

 N. Y., is officieel aan den Senaat kennis gegeven ; en naast dit 

 eerbetoon, vermeld ik met erkentelijkheid de benoeming van 

 onzen hooggeschatten ambtgenoot Woltjer door H. M. onze Ko.- 

 ningin tot Ridder in de orde van den Nederlandschen Leeuw. 

 Dit laatste gevoegd bij de officieele uitnoodiging tijdens de 

 Inhuldigingsfeesten aan de Collegiën van Directeuren en Cura- 

 toren gezonden, strekt ten bewijze, dat ook in de hoogste kringen 

 des lands met de wetenschappelijke beteekenis onzer stichting 

 gerekend wordt. Moge dit er in niet te verre toekomst toe leiden, 

 dat voor het hooger onderwijs ook in onze wetgeving gebroken 

 worde met het onedel exclusivisme, dat nog steeds, ook voor 

 wat onze Gymnasiën betreft, onzen bundel Staatswetten ontsiert. 



Mocht ik zoo straks met dankbaarheid vermelden, dat in 

 de drie hoogste CoUegies onzer Stichting ons niemand door 

 den dood ontviel, onder U, M. H. Studenten, was dit, helaas, 

 anders. Een uwer beste Commilitones, de student in de letteren, 

 Frederik Kuiper, werd na een kort jaar van studie door den 

 dood uit uw midden weggerukt. Met weemoed herdenk ik 

 daarbij de namen van Versluys en Kramer, evenzoo studenten 

 van den hoogsten aanleg, gesierd met zoo rijke talenten, die 

 bezweken, eer ze onder ons Christenvolk de door hen gewekte 

 hope vervuld hadden. En toch als de Almachtige wegroept 

 naar het vaderland daarboven, w4en kan het dan vreemd 



