14 



collected the following passages from his various works, not to con- 

 vey any general notion, however, nor in any sense a complete view, 

 but only as in themselves valuable or suggestive. They may take 

 the form of aphorisms. 



I. Perfectissimae Ideas, licet sensim et successive explicate, primi- 

 genise sunt: formae imperfectiores, laterali evolutione, aequilibrio 

 successu temporis magis magisque turbato, aberrantes, saepius etiam 

 ratione existentiae secundariae sunt. Quod in ingenii humani poesi 

 maxime sublime, id naturae ipsius, rite exceptae adhuc sublimioris, 

 de cujus veritate nunquam dubitandum, proxime accedere videtur. 



II. Naturae in procreando libera quocumque progreditur, nee in 

 unum latus. Ramorum instar e trunco, aut velut continue scissi 

 radii a centre, naturae corpora, quo perfectius evoluta eo magis dis- 

 creta,sed diversarum serierum evolutionis gradus simul etcoetanee 

 exstiterunt 



III. Singulae speciei priva est idea, primitiva differentia, qua 

 mutatis externis momentis personari, non tolli potest. In affinibus 

 naturae corporibus, sub iisdem aut diversis momentis ortis hsec dif- 

 ferentia in constante,communi aut recedente, omnium partium typo, 

 adumbratur. 



IV. Forma optime explicata et perfectissima mihi semper etiam 

 typica et primaria, eaque regio in qua planta optime explicatur, est 

 ejus static maxime naturalis. 



V. Character characterem non antecellit nisi constantia. (Link.) 



VI. Character non est, ut genus fiat, sedut genus noscatur. (Linn ) 



VII. Quo plenius et acutius characteres proponimus, eo magis 

 non raro a natura aberramus. Characteres absolutas mens humana 

 indicare non valet. Inde ortse querelae de specierum transitu. Licet 

 harum constantiam, ut distinctarum naturae Idearum, non magis quam 

 existentiam Dei mens humana demonstrare" valeat, utramque tamen 

 ut assumamus et credamus necesse est. 



VIII. Omnes querelae de characterum inconstantia abessent, si 

 primo ipsos recte, dein scientiam vere scientifico modo, i. e.ideali, 

 amplecteremur. 



IX. Natura contigua est, quamquam circa certos typos formae 

 magis colliguntur, unde sectiones oriuntur. Sectiones inde pluri- 

 mas nee absolute nuturales, nee mere artificiales censemus. 



X. Nee transitibus indirectis, nee characteribus speciei notitia 

 nititur. Cardo est ut 1.) attendatur ad formas typicas rite evolutas ; 

 quot hfie, tot species ; ex his nee e formis transitoriis pendet speciei 

 distinctio: 2.) ut speciei limites, non ad singulas formas, sed ad 

 integram directe transeuntiutn formarum seriem, ponantur ; ne, v. c. 

 ex infimis formis suppressis (v. c, Epilobium alpinum, ut vulgo recep- 

 tum) novam speciem fingas: 3.) ut caute separentur analogae di- 

 versarum specierum formae : et 4.) in specierum comparatione inter 

 ee tantum comparentur formae in analogo evolutionis gradu. 



It has already been seen, that the present position of Botanical 

 Science is one purely of observation and analysis. In the former, 

 in its highest degree, is demanded all acuteness, sagacity, and ex- 



