4;2 BIGNONIACEjE, Spathodea. 



Qb9. I. Character fructus e Bignonia spathacea L. necnon e 

 Ligno equino Rumph.3. p. 73. t. 46. et Spathodea (?) al- 

 ternifolia. 



Spathodeae fructus a D. Palis. I. c. depictus valde diversus, 

 non solum Placentatione seminum apterorum, sed praecr- 

 pue Plumula conspicua magna, an itaque plantae hujus 

 familiae pertineat, forsan dubitandum. 



Bignonia indica, qua ad Spathodeam retulit Persoon, (in 

 Syn. 2. p. 1/3,) diversa, calyce non spathaceo sed trun- 

 cato, demum augente fructu hinc findente, et capsulae 

 dissepimento parallelo. 



Obs.JI. Bignonia Juss. forsan dividenda secundum figuram 

 et texturam capsulae ejtfsque dissepimenti. et stamen 

 quintum sterile v. antheriferum. 



Millingtorthi L. cum Bignonia convenit dissepimento capsu- 

 lae siliquaeformis paralielo j differt calyce «fc«N*U4 penitns 

 regularrtjus, staminibus longe exsertis, Antheris basi 

 affixls, lobis parallelis, altero basi calcarato. 



1. S. heterophylla, foliis glabris pinnatis v. ternatis simplici- 



busve : foliolis lanceolato-linearibus integris, floribus ra- 

 cemosis, caule arborescenti. (T.) v. v. absque fructu. 



2. S. ? alternifolia, foliis alternis simplicibus subovatis integris 



coriaceis glabris, caule arborescenti. (T.) B. v. s. 

 absque floribus, 



ACANTHACEjE. Juss. 



(Acanthi.) 



Calyx 5-4-divisus, partitu9 v. tubulosus, sequalis v. in- 



aequalis ; raro multifidus v. integer ct obsoletus : 



persistens. 

 Corolla monopetala, hypogyna, staminifera, plerumque 



irregularis ; limho ringente v. bilabiato, raro unila- 



biato ; nunc subsequahs ; decidua. 



StaminA 



