,ai;it. . . . ,1'ikIc juiiiat Grcgf»iiiis de quodam paruulo quinqueu- 

 ,iiiu, (fiiod ipsuin diaholus de sinu patris rapiens uisibiliter 

 ,rletulit proptor mala ueii)a, ipic dixerat et subdit. Quare? 

 ,Quiu \KiUn- pariiulura mdii correxit maximum iehenne tiliuin 

 ,focit. Si autem queritur ex quo tempore potest puer peccare 

 ,mortaIiter, dieenduin (piod ex quo puer incipit doli esse capax. 

 (An einer andern Stelle 194'^ beantwortet Bertliold die Frage 

 jPotost homo uescius danipnari?-' mit den Worten: ,Respondeo 

 ,quid sit, quod si cecus cecum ducit, ambo in fossam cadunt. 

 ,Vel si cecus uadit uersus foueam, si incidit in eam habet damp- 

 ,num*). . . . jideo sollicite custodite cos a peecatis, uos parentes 

 ,et uos pueri ipsi uos. Dominus cnim plurimos pueros occidit 

 jtemporaliter pro nuilis, que faciunt, ut quosdani in Pentapolini, 

 jCOgitans quid faciet in senectute iste, ex quo ita nequiter uiuere 

 , incipit in iuuentute. ... Et licet pro diuersis causis pueros ad 

 jpeccandum inducere nitatur, iiidelicet ut gratiam dei perdantj ut 

 , parentes, qiii uident, et non proliibent, pereant et huiusmodi . . 

 ,Nam una tantum ex singularibus causis est quod sciunt ab anti- 

 ,quo quod quisquis homo in puericia consuescit, siue sit bonum j 

 jsiue malum, in illo libenter usque ad mortem permanet nee 

 ,de facili disuescit sicut patet in uirgula, que cum tenera est i 

 jfacillirae flectitur huc uel illuc et sie remauet. Postquam uero ' 

 jCreuit in arborem magnam et est dissicata, lacilius frangitur 

 ^quam flectatur. Et idem mali faciunt parentes , qui non 

 jinducunt paruulos ad bonum. Ecc. xxx Curua ceruicem filii 

 jtiii in iuuentute et tunde latera eins dum infans est, ne induret 

 ,et non credat tibi v. quod nova testa capiat in vetus sapit.^ \ 

 Vergleiche zum letzten 34, 21. 35, 28, wo der Spruch am An- ! 

 fange und Ende bezüglicher Erörterungen steht. ,Secundum 

 ,cum quo a puericia usque ad mortem nobis progredientibus per 

 ,mundum insidiantur est similiter duplex. Uticumque multos 

 jdecipiunt, licet per secundum plus quam per primum. Immo 

 jsunt eis hec duo tam utilia, ut, si homines hec sola cauerent, 

 ,omnes demones omnibus suis astutiis usque ad finem seculi 

 ,decipere non ualerent solum fidelem, immo si cssent millesies 

 ,plures, quam sint. Ab his enim duobus omne malum oritur, 

 jsine his nulluni et sine his nullus dampnaretnr fidelis si ca- 

 jueret. Unum dieitur inordinatus timor. Secundum inordinatus 

 ,amor. Inordinatus timor, ut quod quis tantum timet iram 



