128 Horawitz. 



tuura, Inter aulicas sordes nunc exulantem. Libellum tuum titulo 

 jOninis' inscriptum non habni, necdum etiam apud quemquam 

 uidi. Audio tarnen vsavtav as \>.i'ka. wex^p.v.Giq illum lusisse, nescio 

 uero iudicione an tui odio ita censeant critici. ,Caesarem^ 

 recepi, quas meo iure debeo tibi et habeo et ago gratias. 

 Vellem pro Pythagorico instituto sacram et pontificiam coronam 

 te non carpsisse, sed abstinuisse ab intern pestiuis illis salibus 

 atque scommatibus, quae non inscite Diuus Hieronymus puerili 

 adserit iactantiae. Planeque hunc morem non prudentum, sed 

 auöaBwv adulescentum esse uoluit, qui per aetatem /.al aTcsipiav 

 ignari rerum facile in praeceps feruntur, maxime cum gestiant, 

 ex illustrium et summatum uirorura sugillatione suo nomini 

 famam parere, Sed cum procacitas ista loquendi et principum 

 uirorum uel iusta reprehensio multis male cesserit, cautius et 

 modestius xf, Tuapprjc'a uelim utaris. Atqui in Dialogo aduersus' 

 Gallos, de nostra Germania nusquam non male meritos, tibi 

 liberius -app'/;(7tasc'.v haud grauatim concesserim. Exspecto a te 

 nuper inuentum SUIS testamentum, cuius sacer Hieronymus 

 plus semel meminit, nempe tomo V. folio LXXI ad Eustocliium 

 in VIII. commentariorura Esaiae librum •;rpoot[j.'.a'Cojv. Testamen- 

 tum autem (inquit) Grunii Corocottae Porcelli decantant in 

 scholiis puerorum agmina cachinnantium. Item aduersus Rufinum 

 tomo III fol. XCII. Quasi non cirratorum turba Milesiorum in 

 scholis figmenta decantent et testamentum suis Bessoi'um ca- 

 chinno membra concutiat; liactenus Hieronymus. Quae ea causa 

 huc transcribere libuit, ut si testamento isti quidpiam praeludere 

 uelis, habeas quibus tua et locupletes et ornes atque felicius qui- 

 dem, quam liminarem Caesaris epistolam, quae mihi uisa est Si- 

 bylla indigere interprete. Non quod ipse non intelligam, longa ista 

 Plauti uocabula, 'i •/.' a[j.ol [j-STa^b oov.sT? -(iXo'mz avTsyesOa-., sed 

 quia plus aequo affectata dictione omnia inuoluis et quasi cum 

 matre Euav5pou colloquens, tlo/Jm tm g-aötm «vavvioaTYjv aij.ßAÜ(77.£t?. 

 Haec mi Alexander, amicorum primarie, non reprehendendi 

 studio, sed admonendi causa scribo, atque eo animo, quo omnia 

 soleo, sincero scilicet et amico. Tu si me uere amas, quod 



1 ,impudentis9iiTi09', war früher unterstrichen, wurde aber von einer späteren 

 Hand getilgt. 



" 



