1Ö2 Hör a wi tz. 



quoties g-enio liberius indulgere cordi erat, fruebamur ac sine 

 quibus nihil nobis dulce, nihil suaue erat, adeo oranium (quod 

 dicitui) horarum hie erat homo, ut qualem qualem optaueris 

 facile praestiterit, in seriis g-rauem, in iucundis facetum, in 

 Omnibus par ing-enium, ubique integrum uitae scelerisque purum. 

 Huius repentinam mortem non immerito lug-emus ambo, non 

 ipsius sed nostra causa, qui tam faceto conuiua, tarn iueundo 

 amico sumus orbati. Nostra erg"o causa recte dixerim non 

 illius, neque enim lugen dus est, qui cum omnem aetatem suam 

 integre, innocenter et caste uixit, etiam sancte mortem oppetiit. 

 Congruit namque actae uitae conuenire finem. Liberatus cor- 

 porea mole, animae carcerem exiliit, non quo pius Aeneas, 

 Tullus diues et Ancus, furuae ad regna Proserpinae, sed quo 

 uiri iusti et sancti, quorum mors pretiosa in conspectu domini, 

 ad uere beatorum insulas et caelestia regna, ubi quae nee auris 

 audiuit, nee oculus uidit, nee in cor hominis ascenderunt, prae- 

 parata diligentibus deum, nunc luce pomeridiana clarius in- 

 tuetur, uidet et quouis Coryceo melius audit. Hoc uero est, 

 quod non mediocriter me solatur, ut minus acerbe, quamquam 

 acerbissime, feram carissimi hominis mortem, sed uerius iuxta 

 sacras et apostolicas literas dormitionem; qui namque olim ad 

 ueram aeternamque uitam resurrecturus est, certe non mortuus est, 

 sed dormit uitae somnum, quem (praeter quos aduentus domini 

 uiuentes reperiet) dormiemus omnes. Ibimus Matthia, ibimus 

 otius serius; nam omnibus linquenda tellus et domus et horti 

 et placens uxor et quidquid hie carum est, nihil nos inter opes 

 inopes sequetur praeter inuisam Libitinam. Occupabit omnia 

 heres, uel centum custodita clauibus. Ne plura: plura tarnen. 

 Si 8chlachterium nostrum quidpiam remoretur, quo minus recta 

 ad superos auolarit mancipeturque adhuc carcere diro, quo 

 necdum omnino detersis labeculis defunctorum recluduntur 

 animae et prae luctu et dolore anxius clamet: Posuerunt me 

 in lacu inferiore et tenebris et umbra mortis, ea causa, mise- 

 remini mei, miseremini mei, nos saltem amici mei, quia manus 

 domini tetigit me; conemur certa exauditionis spe de profundis 

 et intimis cordis penetralibus clamare ad dominum et diuinum 

 exorare numen, ut liberet eum ab ore rugientis leonis, ne ab- 

 sorbeatur a Tartaro. Ne et ipse queratur aduersus dominum 

 inquiens: Longe fecisti notos meos a me, posuerunt me 



i 



