Analecten znr Geschichte der Reformation und des HumanismDs in Schwaben. 137 



adeo curtae, ut facile quod uoles impeti*es -/.cd xauxa \j.h o-q xajTa. 

 Meos in hac re mores sie intellige. ut putes me nulluni genus 

 literarum spernere, modo sint frequentes et crebro missae ; tum 

 uix aliquid praeterea me uehementius expectare quam tuas ; 

 nempe humanissimi modestissimique q^^os(!) adhuc uiderim, et 

 ut nihil mentiar candidissimi: quas quidem uirtutes tuas luben- 

 tius apud alios praedicaturus sum, quam apud te, uirum adu- 

 lationis impatientem. Inprimis tamen sie habe, te nostro animo 

 et esse et semper fore carissimum simul et honoratissimum, 

 nee id sane minus ex desiderio nitro promicante quam ex 

 officio, quo astringor. Tu nos tuis literis exhilarare poteris, 

 referente D. Urbano Regio, decore et ornamento eiuitatis nostrae, 

 eodemque in nos non parum benefico, qui et nostras detulit. 

 Vale ex Constantia XIIII. Kls. Julias MDXX. Fratrem habeo 

 bonarum literarum amantem, cultorem eruditorum hominum, 

 qui cum (ut apud me nunc est) hoc epistolium legeret, et 

 simul ipse narrarem de doctrina et moribus tuis, coepit te non 

 mediocriter diligere et nunc iubere, ut te suo nomine salutarem 

 atque etiam commendarem, quod facio. ' 



Aus dem Cod. lat. Monac. 4007, fol. 122. 



Ravensburf^. XXXII, 27. Juni 1520. 



Michael Huminelbergias Rauenspurgensis Thomae Blaurero 



Constantiensi S. S. 



Reddidit mihi tuas literas D. Ui'banus Regius^ utriusque 

 nostrum amantissimus, quibus cum nihil elegantius, nihil doctius, 

 nihil denique humanius legerim, nihil etiam his habui neque 

 gratius neque iucundius. Unice miror et amo ingenium tuum, 

 o'jTO) cpiXöxaXov, quod moneo ne unquam neglegas, sed probatis 

 moribus, spectata uirtute et clara utriusque linguae eruditione 

 ut coepisti adornare pergas, ut olim Constantiam, clarissimam 

 ciuitatem et dulcem patriam tuam, uel solus humanitati et eru~ 



• Es ist der bekannte Reformator Ambrosius Blanrer gemeint, der damals 

 noch im Kloster Alpirsbach weilte. Cf. Pres sei, Leben Blaurer's, Stutt- 

 gart, Liesching, 1»61, und Th. Keim, Ambrosius Blaurer, Stuttgart 1860. 



