Analecten zur Geschichte der Reformation und des Humanismuu in Schwaben. 141 



praesertim cum petainus rem et per sese honestam et quae 

 humanitatem quoque tuam pluribus commendatura sit. Ceterum, 

 quaeso, per bonitatem tuam studia nostra patri quam dilig-en- 

 tissime commendes. Nam omnino euitemur, ne illum aliquando 

 nostri pudeat. Philipp! Melanchthonis praeceptoris mei literas 

 ad te mitto, ' is se tibi unice commendat. Epistolam meam de 

 monachorum uotis si legisti; et hanc breuiculara leg-e, quam 

 Chartusiano inscripsi et mecum xa (papiaai'wv \-qp-q[iot.i:x ride, Vale 

 feliciter, uir doctissime. Die Sancti Galli. Anno MDXX. 



Aus dem Cod. lat. Monac. 4007, fol. 126. 



Schwarzwald. 2 XXX VI. 17. October 1520. 



Michael Hummelbergius Joaohimo Egellio medico suo S. 



Kierherum utriusque nostrum nomine nuper salutaturus 

 misi Spiram, ut nosti, literas, quas nobilis et eruditus uir, 

 Dominus Thomas Truchsess_, Spirensis ecclesiae Decanus, Kier- 

 heri dum uiueret Maecenas atque patronus, obuiis ulnis ut 

 dicitur recepit, legit, dignasque censuit, quibus uel ipse elegant! 

 dictione responderet. Scripsit ad me Kierheri loco humanissime, 

 immaturam eins obitum significauit, hortatus est, epitaphium 

 scriberem atque ad se mitterem Spiram. Quam autem ipse 

 scribendis carminibus sim insolens nosti, tarnen uiro, adeo nobili 

 et de me bene speranti non obtemperare nee audeo, nee debeo. 

 Confisus de humanitate eius, qua boni laturum spero, quidquid 

 a me uel indoctius lusum fuerit, scripsi his inclusum decem 

 uersuum epigramma, quo Kierheri nostri umbram lectori loqui 

 fingo. Tu tuo more diligenter legito iudicatoque iuste, si meretur, 

 proba, sin minus, emenda. Nee graueris ipse me hortatore, 

 etiaranum aliud scribere, quo antiquam erga KieVherum obser- 

 uantiam tuam testeris. Non enim minus uita funetis quam 

 superstitibus amicis nos nostraque debemus. Scribe igitur, quod 



' Es ist der Brief im Corpus Ref. I, 266, vom 14. October. Das ,literis' 

 in der vorletzten Zeile i.st ein Lesefehler, es muss — wie ich aus der 

 Handschrift ersah — lituri.s heissen. 



2 Anders kann ,lerna obscurorum' wohl niclit übersetzt werden. 



