Analecten zur Geschichte der Reformation und des Humanismus in Schwaben. 145 



lubenti et corde et animo te meorum amicorum -iriTravio) ' et 

 ratiouario inscribo et g-audeo non parum, te amico me auctiim 

 esse, quem uero amore prosequar nee prius amare desinam, 

 quam uita hac defungar. Igitur studiosissime Osualde perge, 

 ut coepisti, me uera caritate complecti. Amat me parens tuus, 

 uir niuei pectoris et integerrimi animi, omnibus officiis rae 

 colit, ueneratur et obseruat, huius tu uelis Imitator esse et 

 amicorum quemadmodum et bonorum simul successor et heres; 

 Trpe-si ^(cup lohq TraToxq wc-sp t^q oucta?, o'jto) y.ai tvji; (^Odaq ty^; TcaTpav;? 

 •/.A'r]povo|j.sTv, w? <fr,ah o 'IcoxpaTY;?. 2 Quod autem monuisti, ut patri 

 tua studia commendarem, lubens tibi morem gessi, primum per 

 literas; nam Rauenspurgo aberam, quando mihi tuae redde- 

 bautur, dein reuersus coram uerbis itidem feci, nee minus dili- 

 genter. Persuasi patrem, ut quas hactenus tuas esse non credidit, 

 nunc tuas literas constanter credat, tcOt' sct'.v tuo Marte, tuo 

 ingenio et scriptas et effictas, nee tarnen patrem in hanc sen- 

 tentiam duxi, sed etiam Coenobitam illum quicum tibi de 

 monachorum uotis controuersia fuit uel inuitum traxi; qui 

 certe non amplius suo more acrius obiurgabit, te alienis pennis 

 (bc AicwTCiiov y.cpaxa gloriari, quo uitio nemo est illo magis ob- 

 noxius. Quid enim in ultima ad te epistola illum auctorem 

 agnoscit, nisi quod leuiculum est? et audet tantum non in te 

 coarguere, quod ipsemet nunquam non factitat. Certe quando 

 eam epistolam legi (omnia namque mihi pater tuus communicat) 

 oh [J.SVOV elq tov aapcwvicv YsXwTa, oCkkcx. y.al elq zov iAsuöspov y.av^aJiJLbv 

 cAo; i-Ayyht'.q subiude mecum exclamans: O plagiarium insignem, 

 o mataeologum impudentera, qui alieno sese ornatu uenditat, 

 alieno ingenio partam laudem sibi uindicat ac sufFurata eru- 

 ditione se eniditum foede mentitur. Qui ne modo tibi, uerum 

 etiam nobis cep-vb;; y.al [xsTstops; et mirandum quoddam numen 

 oüpavdOcv delapsum uideretur, hortatus est clanculum per schedam 

 patrem tuum, eam epistolam etiam nobis sacerdotibus hie com- 

 monstraret, quod factum illi praeter spem infeliciter cessit, nam 

 plagium agnouimus et pleraque omnia Joanne Pico furto sub- 

 lata deprehendimus, e cuius apologeticis quaestionibus uerbotim 

 exscripsit, somnians praeter se unum Picuni legisse neminem, 



' Die Hs. ,::uxTaTito'. 

 2 ,Isocrates' p. 1. B. 

 SitzuDgsber. d. phil.-hist. Cl. LXXXIX. Bd. I. Hft. 10 



