Analecten zur Geschichte der Eeformation nnd des Humanismus in Schwaben. 149 



modo egissem, ut inter tuos nie quoque qualicunque loco reeen- 

 seres, nullo quideni nierito, sed in patris gratiam, cui me uelut 

 ille in symposiis umbrae uice adiung-ebam, tu inter piincipes 

 statim amicos eollocas et amicitiae auspicia epistola tali dedicas, 

 quam ego admirari uerius_, quam imitari aut compensare possum. 

 Nae tu egregie tui prodigus es, qui te tarn faniiliariter insinues 

 homini e media plebe. Sed hoc magis laudabere, quo christia- 

 nius est exemplum tuum. Philosophicum est amare, quos uirtus, 

 opes, eruditio commendant. Christianuni est, inter primos am- 

 plecti uel abieetissimos, in his tibi me uiro XpicTov «fpovouvxt 

 insinuo. Uides, qua te obligem et obstringam ratione, sed quam 

 non dubium est, quin probaturus sis, quaudoquidem Xpicibv 

 fpovsTc. Porro non omnino gratis amabis, nam et redamamus 

 et ita amicitiam ambiui tuam, ut sperem, fore nos olim non 

 indignos, quos ames, Gratissimum est, quod apud patrem causam 

 nustram agis xaTa tc-j A"^poüvTOc /.spaTwaiou [j-ovä/ou. Est enim longo 

 iam tempore nobis molestus. Sed nosti hoc hominum genus 

 ä'-/0o; apoupa; iiwciov ut ille inquit. Viderer de fide tua dubitare, 

 si multis a te contendereni, ne desereres patrocinium causae 

 meae. Nam cum ipse satis intelligas, quid amico, quid iuueni 

 pro chi'istiana caritate debeas, quid attinet te monere officii? 

 Porro futurum spero, olim ut intelligas non perisse tibi bene- 

 ficia in nie tua. Uale decus nostrum. Uittembergae IV. Kai. 

 Maii MDXXI. 



Aus dem Cod. lat. Monac. 4007, fol. 129. 



Raven.sburg. XLIII. 6. Juni 1521. 



Michael Hummelbergius Osualdo Uliano Bauenspurgensi 



salutem. 



Tantus erga patrem tuum amor mens est, ut non possit 

 esse maior, suauissime Osualde, mihi tanquain f'rater dilecte. 

 Cumque illum unice deamem, qui tieret, quaeso, ut quidquid 

 illius est non pariter amarem et quidem ardentissime? Nihil 

 autem patris magis est atque optimae indolis tilius, qui patrem 

 candidissimo animo adeo refert. Licet natu minor sis, literarum 

 tamen elegantia me wc ot.KrfiC>K maior es, ut non mox, pro tua 

 sententia mei prodigus sim^ i?i ipse uir iam te iuuenem ut 



